കറുത്തൊഴുകിയ പുഴയും പുതിയ ഭാരതവും: ഇന്ത്യൻ യുവത്വത്തോടും സർക്കാരുകളോടും ചില തുറന്നുപറച്ചിലുകൾ

ചത്ത പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങിനടന്ന ആ ഇരുപതുകാരൻ: ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പാഠപുസ്തകം

മധ്യപ്രദേശിലെ രാജ്ഗഢ് ജില്ലയിലുള്ള ബിയോറ എന്ന ചെറിയ പട്ടണത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്ന അജ്നാർ പുഴയെക്കുറിച്ച് ഏതാനും വർഷം മുമ്പ് നാട്ടുകാരോട് ചോദിച്ചാൽ മൂക്കുപൊത്തി "അതൊരു ചത്ത പുഴയാണ്, വെറും അഴുക്കുചാൽ" എന്നേ ആരും പറയുമായിരുന്നുള്ളൂ. നഗരത്തിലെ സകല അഴുക്കുവെള്ളവും കക്കൂസ് മാലിന്യവും പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികളും പൂജാസാധനങ്ങളും ചാക്കുകളിലാക്കി ആളുകൾ അങ്ങോട്ട് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അതൊരു നരകക്കുഴിയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.

പുഴ മുഴുവൻ ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന പച്ചപ്പായലും ചളിയും മൂടിപ്പോയി. നഗരത്തിലെ അഞ്ച് പ്രധാന അഴുക്കുചാലുകൾ നേരെ പുഴയിലേക്കാണ് തുറന്നുവെച്ചിരുന്നത്. ആ പാലത്തിലൂടെ പോകുന്ന ആരും താഴോട്ട് നോക്കാൻ പോലും അറച്ചിരുന്ന ആ കാലത്താണ് ഒരു ഇരുപതുകാരൻ കോളേജ് പയ്യൻ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്—സുരേന്ദ്ര സിങ് ചൗധരി. ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിൽ അവനെ ആളുകൾ വിളിക്കുന്നത് 'ബിട്ടു തബാഹി' എന്നാണ്.   

കൂട്ടുകാരെയൊക്കെ കൂട്ടി ഒരു റിപ്പബ്ലിക് ദിനത്തിലാണ് അവൻ പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്. എന്നാൽ അഴുക്കിന്റെയും നാറ്റത്തിന്റെയും കനം കണ്ട് ആദ്യ ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കൂട്ടുകാരൊക്കെ കളംവിട്ടു. ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ലെങ്കിലും അവൻ പിന്മാറിയില്ല. നീന്തൽ പോലും അറിയാത്ത ആ പയ്യൻ, ഒരു മൺവെട്ടിയും കൊണ്ട് ആ കറുത്ത അഴുക്കുവെള്ളത്തിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇറങ്ങി.

ചളിക്കടിയിലെ ചില്ലുകഷണങ്ങളും കമ്പികളും തറച്ചുകയറി, അണുബാധ വന്ന് കാലിലെയും കൈയിലെയും തൊലിയൊക്കെ പൊളിഞ്ഞുപോയി. വിഷപ്പാമ്പുകൾ നീന്തിനടക്കുന്ന ആ തോട്ടിൽ അവൻ ദിവസവും മണിക്കൂറുകളോളം ഒറ്റയ്ക്ക് പണിയെടുത്തു. പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ കിട്ടിയ മുപ്പതിനായിരത്തോളം രൂപയെടുത്ത് നാട്ടുകാർക്ക് മാലിന്യം തള്ളാൻ പുഴയോരത്ത് ഡസ്റ്റ്ബിന്നുകൾ വാങ്ങി വെച്ചു.   

ആദ്യമൊക്കെ വഴിപോക്കർ അവനെ കണ്ട് കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. "ഇവനെന്താ വട്ടാണോ? വല്ലവന്റേം കക്കൂസ് മാലിന്യം കോരാൻ ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു" എന്ന് പരസ്യമായി ചോദിച്ചു. അവൻ ചെയ്ത പണിയുടെ വീഡിയോ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഇട്ടപ്പോൾ "ലൈക്കിനും ഫോളോവേഴ്സിനും വേണ്ടിയുള്ള വെറും ഷോ" എന്ന് പറഞ്ഞ് കുറ്റപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ, അവൻ ആരെയും കൂസാതെ പണി തുടർന്നു.

ഒടുവിൽ ആനന്ദ് മഹീന്ദ്രയെപ്പോലുള്ള വലിയ വ്യവസായികൾ അവന്റെ വീഡിയോ കണ്ട് "ഇതാണ് യഥാർത്ഥ ഹീറോ" എന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ തുറന്നെഴുതി. അതോടെ കളിയാക്കിയവരുടെ വായടഞ്ഞു. ലോകപ്രശസ്തമായ 'ദി ഓഷ്യൻ ക്ലീനപ്പ്' എന്ന വിദേശ സംഘടനയുടെ മേധാവി ബോയൻ സ്ലാറ്റ് വരെ അവനെ നെതർലൻഡ്സിലേക്ക് ജോലിക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ബിട്ടുവിന്റെ ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടം കണ്ട് ഒടുവിൽ അവിടുത്തെ മുനിസിപ്പാലിറ്റി ജെ.സി.ബി.യും പോക്​ലയിനുമായി വന്ന് പുഴയുടെ അടിത്തട്ട് കുഴിച്ച് കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു.   

ഇന്ത്യൻ യുവത്വത്തോടും വിദ്യാർത്ഥികളോടും: സോഷ്യൽ മീഡിയ റീൽസിൽ നിന്ന് മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങുക

ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യൻ യുവത്വത്തിനും കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും മുന്നിൽ ബിട്ടു തബാഹി ഉയർത്തുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഉപദേശം മറ്റൊന്നുമല്ല: സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലെ വെറും കാഴ്ചക്കാരും കമന്റേറ്റർമാരുമായി ഒതുങ്ങിപ്പോകരുത്. ഫേസ്ബുക്കിലും ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിലും പരിസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ച് വാചകമടിക്കാനും, റീൽസുകൾ കണ്ട് ലൈക്കടിക്കാനും, മറ്റുള്ളവർ ഇട്ട പോസ്റ്റിന്റെ താഴെ പോയി തർക്കിക്കാനും ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് നല്ല ഉൽസാഹമാണ്. എന്നാൽ സ്വന്തം വീടിന്റെ മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന തോട്ടിലെ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ എടുത്തുമാറ്റാൻ എത്രപേർ തയ്യാറാകുന്നുണ്ട്?   

ക്യാമ്പസ് യൂണിയനുകളും വിദ്യാർത്ഥി-യുവജന പ്രസ്ഥാനങ്ങളും തങ്ങളുടെ സംഘടനാശക്തി തെരുവിൽ മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കാനും കൊടിപിടിക്കാനും മാത്രമല്ല ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. ഓരോ ക്യാമ്പസിനും കോളേജിനും ക്ലബ്ബിനും സ്വന്തം പഞ്ചായത്തിലെയോ നഗരത്തിലെയോ ഒരു പുഴയോരത്തെയോ തോടിനെയോ ദത്തെടുക്കാം. ആഴ്ചയിലൊരു ദിവസം ഫോണുകൾ മാറ്റിവെച്ച് മണ്ണിലേക്കും ചളിയിലേക്കും ഇറങ്ങാൻ തയ്യാറാകണം. അന്യന്റെ തെറ്റുകളെ പഴിചാരി വീട്ടിലിരിക്കുന്നതിലല്ല, മറിച്ച് മലിനമായ ഒരു ജലാശയത്തിലേക്ക് കൈക്കോട്ടുമായി ഇറങ്ങി അതിനെ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിലാണ് യഥാർത്ഥ യുവശക്തി കുടികൊള്ളുന്നത്.   

കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളോടും തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളോടും: ഫോട്ടോ-ഓപ്പുകൾ അവസാനിപ്പിച്ച് യഥാർത്ഥ പരിഹാരം കാണുക

ഈ രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ ഭരണകൂടങ്ങൾക്കും മുൻസിപ്പാലിറ്റികൾക്കും പഞ്ചായത്തുകൾക്കും നേരെ നീളുന്ന ശക്തമായ താക്കീതാണ് ബിയോറയിലെ സംഭവം. പതിറ്റാണ്ടുകളായി തദ്ദേശ ഭരണകൂടവും പൊതുമരാമത്ത് വകുപ്പും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച ഒരു നദിയെയാണ് ഒരു ഇരുപതുകാരൻ പയ്യൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വെല്ലുവിളിച്ചു ശുചീകരിച്ചത്. ഒരു സാധാരണ പൗരൻ ഇറങ്ങി നാണംകെടുത്തുമ്പോൾ മാത്രം ഉറക്കമുണരുന്ന ഭരണസംവിധാനം ലജ്ജാകരമാണ്.   

സർക്കാരുകൾക്കുള്ള ഉപദേശം വ്യക്തമാണ്: കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ മോഹന പദ്ധതികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിലല്ല കാര്യം, അത് കൃത്യമായി നടപ്പാക്കുന്നതിലാണ്. നഗരങ്ങളിലെയും ഗ്രാമങ്ങളിലെയും ഒരൊറ്റ അഴുക്കുചാൽ പോലും ശുദ്ധീകരിക്കാതെ പുഴകളിലേക്ക് തുറന്നുവിടാൻ അനുവദിക്കരുത്. ബിയോറയിൽ ഒടുവിൽ മുനിസിപ്പാലിറ്റി ചെയ്തതുപോലെ, മലിനജലം സംസ്കരിക്കാനുള്ള സ്വീവേജ് ട്രീറ്റ്‌മെന്റ് പ്ലാന്റുകൾ (STP) യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

പുഴകളിലും തോടുകളിലും രാത്രിയുടെ മറവിൽ മാലിന്യം തള്ളുന്നവർക്കെതിരെ മുഖംനോക്കാതെ കടുത്ത പിഴയും ക്രിമിനൽ നടപടികളും എടുക്കണം. യുവാക്കളോ സന്നദ്ധ സംഘടനകളോ ഇത്തരം ശുചീകരണവുമായി മുന്നോട്ടുവന്നാൽ അവരെ തടസ്സവാദങ്ങൾ പറഞ്ഞ് പിന്തിരിപ്പിക്കാതെ, ആവശ്യമായ യന്ത്രങ്ങളും സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും നൽകി പിന്തുണയ്ക്കുകയാണ് സർക്കാരുകൾ ചെയ്യേണ്ടത്.   

വി.ഡി. സതീശൻ നയിക്കേണ്ട കേരളത്തിന്റെ ഹരിത ഭരണവിപ്ലവം

കേരളത്തിന്റെ ഭരണസാരഥ്യത്തിലേക്ക് ജനങ്ങൾ ഉറ്റുനോക്കുന്ന ഒരു നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിൽ, വി.ഡി. സതീശന് മുന്നിലുള്ളത് സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു ഭരണനേതൃത്വ അവസരമാണ്. കേരളം ഇന്നുവരെ കണ്ട മുഖ്യമന്ത്രിമാരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തനായി, സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെ ശീതീകരിച്ച മുറികളിലെ ഫയൽ ഒപ്പിടലുകൾക്കപ്പുറം നാടിന്റെ ജീവവായുവും കുടിവെള്ളവും നേരിട്ട് സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ജനകീയ ഭരണാധികാരിയായി മാറാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിക്കണം. ബിട്ടു തബാഹി എന്ന ഒരു സാധാരണ പയ്യൻ കാണിച്ചുതന്ന ആ ഇച്ഛാശക്തിയെ ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭരണനയമാക്കി മാറ്റുക എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി.

ഒരു മുഖ്യമന്ത്രി എന്ന നിലയിൽ വി.ഡി. സതീശൻ ഏറ്റെടുക്കേണ്ട അടിയന്തര കർമ്മപദ്ധതികൾ ഇവയാണ്:

• മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള 'ഹരിത മിഷൻ ടാസ്ക് ഫോഴ്സ്': തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ വകുപ്പുകളുടെ പതിവ് മെല്ലെപ്പോക്കിൽ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ, സംസ്ഥാനത്തെ 44 നദികളെയും കായലുകളെയും സംരക്ഷിക്കാൻ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ കീഴിൽ നേരിട്ട് ഒരു പ്രത്യേക നിരീക്ഷണ സംവിധാനം ഉണ്ടാക്കുക.
• ശുചീകരണ തൊഴിലാളികൾക്ക് ഔദ്യോഗിക എൻജിനീയറിംഗ് പദവി: സംസ്ഥാനത്തെ മുഴുവൻ ശുചീകരണ തൊഴിലാളികളെയും ‘ക്ലീനിംഗ് എൻജിനീയർമാർ’ എന്ന് സർക്കാർ ഉത്തരവിലൂടെ ഔദ്യോഗികമായി പുനർനാമകരണം ചെയ്യുക. അവർക്ക് ഏറ്റവും മികച്ച വേതനവും സൗജന്യ ആരോഗ്യ ഇൻഷുറൻസും ആധുനിക മെഷീനറികളും ലഭ്യമാക്കി രാജ്യത്തിന് തന്നെ മാതൃകയാവുന്ന തൊഴിൽ അന്തസ്സ് ഉറപ്പാക്കുക.
• ഭരണനേതൃത്വം നേരിട്ട് മണ്ണിലേക്ക്: ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലുള്ള പ്രഹസനങ്ങളില്ലാതെ, മുഖ്യമന്ത്രി തന്നെ നേരിട്ട് മൺവെട്ടിയുമെടുത്ത് ജനങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇറങ്ങിനിന്ന് ശുചീകരണത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ച് ഉദ്യോഗസ്ഥ മേധാവിത്വത്തെയും പൗരന്മാരെയും ഒരുപോലെ കർമ്മനിരതരാക്കുക.
• മാലിന്യമാഫിയക്കെതിരെ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നടപടി: നദികളിലേക്കും കായലുകളിലേക്കും അറവുമാലിന്യങ്ങളും രാസമാലിന്യങ്ങളും തള്ളുന്ന വൻകിടക്കാർക്കെതിരെ പാർട്ടി നോക്കാതെ ജയിൽ ശിക്ഷയും കനത്ത പിഴയും ഉറപ്പാക്കുന്ന കർശന നിയമനിർമ്മാണം കൊണ്ടുവരിക.

രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികളെ വിമർശിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ഭരണനേട്ടം ജനങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുതരാൻ ഒരു മുഖ്യമന്ത്രിക്കാവുന്നത്, തലമുറകൾക്കായി കേരളത്തിന്റെ പരിസ്ഥിതിയെ വീണ്ടെടുത്തു നൽകുമ്പോഴാണ്. വി.ഡി. സതീശൻ ഈ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ സുവർണ്ണ അധ്യായമായി മാറും.

പ്രത്യേക പംക്തി: രാഹുൽ ഗാന്ധിയും കോക്രോച്ച് സംഘടനയും നയിക്കേണ്ട 'ക്ലീൻ ഭാരത്' ജനകീയ മുന്നേറ്റം

പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി വലിയ കൊട്ടിഘോഷങ്ങളോടെ ആരംഭിച്ച 'സ്വച്ഛ് ഭാരത് അഭിയാൻ' ഇന്ന് ഭരണകൂടം തന്നെ പാതിവഴിയിൽ മറന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. തുടക്കത്തിൽ വലിയ പരസ്യങ്ങളിലും ക്യാമറ ഫോട്ടോകളിലും തിളങ്ങിനിന്ന ആ പദ്ധതിക്ക് പക്ഷേ, ഇന്ത്യയിലെ ജലാശയങ്ങളെയോ തെരുവുകളെയോ മാലിന്യമുക്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലെ മിക്ക നഗരങ്ങളും മാലിന്യക്കൂമ്പാരങ്ങളാൽ വീർപ്പുമുട്ടുമ്പോൾ സ്വച്ഛ് ഭാരത് കേവലം സർക്കാർ രേഖകളിലെ കണക്കുകളിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയെയും ഇവിടുത്തെ പൈതൃകത്തെയും കലകളെയും സംസ്കാരത്തെയും അതിരറ്റ് സ്നേഹിക്കുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് വിദേശ സഞ്ചാരികളാണ് ഓരോ വർഷവും ഇവിടെയെത്തുന്നത്. എന്നാൽ അവരെ എന്നും വേദനിപ്പിക്കുന്നതും ഭാരതത്തിലേക്ക് വരാൻ മടിപ്പിക്കുന്നതും നമ്മുടെ നഗരങ്ങളിലെയും പുഴയോരങ്ങളിലെയും ചീഞ്ഞുനാറുന്ന മാലിന്യങ്ങളും അഴുക്കുചാലുകളുമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഏറ്റവും വലിയ നാണക്കേടുണ്ടാക്കുന്നത് ഈ വൃത്തിഹീനമായ അന്തരീക്ഷമാണ്. വിദേശികളുടെ മുന്നിൽ ഈ നാടിന്റെ അഭിമാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ നാട് വൃത്തിയാക്കുകയല്ലാതെ മറ്റ് കുറുക്കുവഴികളില്ല.

ഇവിടെയാണ് ദേശീയ പ്രതിപക്ഷവും ലോക്സഭാ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് രാഹുൽ ഗാന്ധിയും വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനങ്ങളും കോക്രോച്ച് സംഘടനയും മുന്നിട്ടിറങ്ങി പുതിയൊരു ചരിത്രം സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത്. ഭരണകൂടം മറന്നുകളഞ്ഞ ശുചിത്വ ദൗത്യത്തെ പ്രതിപക്ഷം സ്വന്തം കയ്യിലെടുക്കണം. വെറും രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗങ്ങളും ജാഥകളും കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു പുതിയ ഇന്ത്യയെ പടുത്തുയർത്താൻ കഴിയില്ല. രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളും, വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളും, കോക്രോച്ച് സംഘടനയും ചേർന്ന് ഇന്ത്യയിലുടനീളം ഒരു ബദൽ 'ക്ലീൻ ഭാരത് മിഷൻ' പ്രഖ്യാപിക്കണം.

ഓരോ നഗരത്തിലും മാലിന്യം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നിടത്തേക്ക് വിദ്യാർത്ഥികളും യുവാക്കളും അടങ്ങുന്ന പടയെ നയിക്കാൻ പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കൾക്ക് കഴിയണം. വിദേശികൾ ഭയത്തോടെയല്ല, അഭിമാനത്തോടെ ഇന്ത്യയെ കാണുന്ന ഒരു നാളേക്ക് വേണ്ടി ഈ യുവജന-പ്രതിപക്ഷ ഐക്യം നാടിന്റെ മണ്ണിലേക്ക് നേരിട്ടിറങ്ങുകയാണ് ഇന്നത്തെ ആവശ്യം.

ദക്ഷിണേന്ത്യൻ നഗരങ്ങളും ഐ.ടി. വിപ്ലവവും — വിജയിയും ഡി.കെ. ശിവകുമാറും രേവന്ത് റെഡ്ഢിയും നയിക്കേണ്ട ശുചിത്വ മാതൃക

ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടത്തിൽ ഇന്ന് നിർണ്ണായക സ്വാധീനമുള്ള നേതാക്കൾ വിചാരിച്ചാൽ നിഷ്പ്രയാസം പരിഹരിക്കാവുന്ന സംഭവങ്ങളേ ഇവിടുത്തെ മാലിന്യപ്രശ്നങ്ങളിലുള്ളൂ. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ജനഹൃദയങ്ങൾ കീഴടക്കി പുതിയൊരു രാഷ്ട്രീയശക്തിയായി മുന്നേറുന്ന വിജയിയും, കർണാടകത്തിന്റെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തിൽ ബെംഗളൂരുവിന്റെ വികസനത്തിന് ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്ന ഉപമുഖ്യമന്ത്രി ഡി.കെ. ശിവകുമാറും, തെലങ്കാനയിൽ പുതിയ ഊർജ്ജത്തോടെ ഭരണം നയിക്കുന്ന മുഖ്യമന്ത്രി രേവന്ത് റെഡ്ഢിയും ഒന്നു മനസ്സുവെച്ച് മെനക്കെട്ടിറങ്ങിയാൽ ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ മുഖച്ഛായ തന്നെ മാറും.

ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സാമ്പത്തിക-ഐ.ടി. നഗരങ്ങളായ ബെംഗളൂരു, ചെന്നൈ, ഹൈദരാബാദ് എന്നിവ വൃത്തിയാക്കപ്പെട്ടാൽ അതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണവും ജനപിന്തുണയും ലഭിക്കാൻ പോകുന്നത് പ്രതിപക്ഷത്തിനും അവിടുത്തെ ഭരണകൂടങ്ങൾക്കുമാണ്. ഈ നഗരങ്ങൾ ചീഞ്ഞുനാറാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ, ബിട്ടു തബാഹി കാണിച്ചുതന്നതുപോലെ യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ തോടുകളും തടാകങ്ങളും തെരുവുകളും വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ നേതാക്കൾ മുൻകൈയെടുക്കണം.

ഇതിലൂടെ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വിപ്ലവം ഐ.ടി. മേഖലയിലെ ചെറുപ്പക്കാരിലൂടെയുള്ള മാറ്റമാണ്. ബെംഗളൂരുവിലും ഹൈദരാബാദിലും ചെന്നൈയിലുമുള്ള ഐ.ടി. കമ്പനികളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് ചെറുപ്പക്കാർ ഇന്ത്യയിലെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലെയും വിവിധ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് വന്നവരാണ്. ഈ മെട്രോ നഗരങ്ങളിലെ റോഡുകളും ജലാശയങ്ങളും വൃത്തിയാകുന്നതും ഭരണാധികാരികൾ അതിനായി നേരിട്ടിറങ്ങുന്നതും കാണുമ്പോൾ ആ ശുചിത്വബോധം ടെക്കികളായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിയും.

വാരാന്ത്യങ്ങളിലും അവധിക്കാലങ്ങളിലും സ്വന്തം വീടുകളിലേക്കും ഉൾനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും മടങ്ങുന്ന ഈ ഐ.ടി. യുവത്വം, തങ്ങളുടെ നാടുകളിലെ ക്ലബ്ബുകളിലും കുടുംബങ്ങളിലും സുഹൃദ്‌വലയങ്ങളിലും ഇക്കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കുകയും ചർച്ചയാക്കുകയും ചെയ്യും. അവർ മെല്ലെ മെല്ലെ സ്വന്തം ഗ്രാമങ്ങളിലെ തോടുകളും റോഡുകളും വൃത്തിയാക്കൽ തുടങ്ങി വെക്കും.

അങ്ങനെ നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു ശുചിത്വ തരംഗം ഇന്ത്യയിലെ ആയിരക്കണക്കിന് ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് ഒരു നിശ്ശബ്ദ വിപ്ലവമായി പടർന്നുപിടിക്കും. അതിനാൽ അതാത് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ മുഖ്യമന്ത്രിമാരും നേതാക്കളും ഇക്കാര്യം വെറും പ്രസംഗങ്ങളിൽ ഒതുക്കാതെ അടിയന്തരമായി പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളോടും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തോടും: ശുചിത്വത്തെ ഒരു ജനകീയ മുന്നേറ്റമാക്കുക

ശുചിത്വമെന്നത് ഏതെങ്കിലും ഒരു പാർട്ടിയുടെയോ ഭരണകൂടത്തിന്റെയോ മാത്രം സ്വകാര്യ അജണ്ടയല്ല; അത് ജനങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തിന്റെയും നിലനിൽപ്പിന്റെയും രാഷ്ട്രീയമാണ്. ഇന്ത്യയിലെ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളും ഭരണകൂടത്തിന്റെ പോരായ്മകൾ സഭയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ, നാടിന്റെ മാലിന്യത്തിനെതിരെ ഒരു ജനകീയ സമരം നയിക്കാൻ മുന്നോട്ടുവരണം.

ജനപ്രതിനിധികളും യുവജന നേതാക്കളും മുന്നിൽ നിന്ന് കൈക്കോട്ടുമെടുത്ത് സ്വന്തം മണ്ഡലങ്ങളിലെ തോടുകളിലേക്കും പുഴകളിലേക്കും ഇറങ്ങണം. വോട്ട് ചോദിച്ചുമാത്രം ജനങ്ങളുടെ മുന്നിലെത്തുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാർ നാടിന്റെ ജീവജലം വീണ്ടെടുക്കാൻ ജനങ്ങൾക്കൊപ്പം ചളിയിലിറങ്ങുമ്പോൾ, അതൊരു വലിയ ജനകീയ വിപ്ലവമായി മാറും. ഭരണകൂടങ്ങൾക്ക് മാറിനിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അത്തരം ക്രിയാത്മക മുന്നേറ്റങ്ങൾ വലിയ സമ്മർദ്ദം സൃഷ്ടിക്കും.

ഗാന്ധിജയന്തിയും സേവനവാരവും: ചടങ്ങുകളിൽ നിന്ന് 7 ദിവസത്തെ കർമ്മവിപ്ലവത്തിലേക്ക്

എല്ലാ വർഷവും ഒക്ടോബർ രണ്ടിന് ഗാന്ധിജയന്തി വരുമ്പോൾ നമ്മൾ 'സേവനവാരം' ആഘോഷിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതൊരു പതിവ് പ്രഹസനമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇസ്തിരിയിട്ട ഖദറുടുത്ത് നേതാക്കന്മാരും ഉദ്യോഗസ്ഥരും വന്ന്, റോഡിൽ ഒരില പോലുമില്ലാത്തയിടത്ത് ഒരു പുതിയ ചൂലുമായി ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ രണ്ട് സെക്കൻഡ് പോസ് ചെയ്ത്, ഫോട്ടോ പത്രങ്ങൾക്ക് നൽകി പിരിഞ്ഞുപോകുന്ന രീതി അവസാനിപ്പിക്കണം. അതേസമയം, ആ റോഡിന്റെ അപ്പുറത്തുള്ള തോട്ടിൽ ടൺ കണക്കിന് പ്ലാസ്റ്റിക് ചീഞ്ഞുനാറുന്നുണ്ടാകും.

ഗാന്ധിജി പറഞ്ഞ ശുചിത്വം ഈ വക വെറും കാപട്യമല്ല. വരാനിരിക്കുന്ന ഗാന്ധിജയന്തി സേവനവാരത്തെ നമുക്ക് യഥാർത്ഥ ശുചീകരണ വാരമാക്കി മാറ്റാം. ആ ഏഴു ദിവസം കേരളത്തിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും ഓരോ വാർഡിലും ജനങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് ഇറങ്ങണം. ആദ്യ ദിവസം പ്രദേശത്തെ മാലിന്യ ഉറവിടങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക, തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ യുവാക്കളും സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് പുഴകളും തോടുകളും പൂർണ്ണമായി ശുചീകരിക്കുക, അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ നിരീക്ഷണ ക്യാമറകളും ഡസ്റ്റ്ബിന്നുകളും സ്ഥാപിച്ച് ഇനി ആരും മാലിന്യം തള്ളില്ലെന്ന് പഞ്ചായത്ത് തലത്തിൽ തീരുമാനമെടുക്കുക. ഈ രീതിയിൽ സേവനവാരത്തെ അടിമുടി ഉടച്ചുവാർക്കണം.

തൊഴിലിന് അന്തസ്സ് നൽകുക: ശുചീകരണ തൊഴിലാളികളല്ല, 'ക്ലീനിംഗ് എൻജിനീയർമാർ'

നമ്മൾ തീറ്റിപ്പോറ്റി ബാക്കിവെക്കുന്ന അഴുക്കും മാലിന്യങ്ങളും കോരി മാറ്റുന്ന ആ പാവം മനുഷ്യരോട് ഈ രാജ്യം കാണിക്കുന്ന സമീപനം മാറിയേ തീരൂ. "തോട്ടികൾ" എന്നും "കൂലിപ്പണിക്കാർ" എന്നും വിളിച്ച് അവരെ സമൂഹം എപ്പോഴും ഒരു മൂലയിലേക്ക് മാറ്റിനിർത്തുന്നു. നഗ്നമായ കൈകൾ കൊണ്ട് നമ്മുടെ അഴുക്ക് കോരുന്ന അവരില്ലെങ്കിൽ നാളെ ഈ നാട് പകർച്ചവ്യാധി വന്ന് നശിച്ചുപോകും.

അതുകൊണ്ട് ഈ തൊഴിലാളികളെ ഇനി 'ശുചീകരണ തൊഴിലാളികൾ' എന്ന് വിളിക്കരുത്; അവരെ അഭിമാനത്തോടെ ‘ക്ലീനിംഗ് എൻജിനീയർമാർ’ (Cleaning Engineers) എന്ന് ഔദ്യോഗികമായി പുനർനാമകരണം ചെയ്യണം. സർക്കാർ ഓഫീസുകളിലെ ഫയലുകളിലും അങ്ങനെ തന്നെ എഴുതണം. ഒരു മനുഷ്യനും നഗ്നമായ കൈകൾ കൊണ്ട് അഴുക്ക് തൊടേണ്ടി വരരുത്. അവർക്ക് ലോകോത്തര നിലവാരമുള്ള സുരക്ഷാ വസ്ത്രങ്ങളും മാസ്കുകളും ഗ്ലൗസുകളും കൊടുക്കണം. ഡ്രെയിനേജുകൾ വൃത്തിയാക്കാൻ ആധുനിക യന്ത്രങ്ങളും റോബോട്ടുകളും ലഭ്യമാക്കണം. ന്യായമായ ശമ്പളവും മികച്ച ആരോഗ്യ ഇൻഷുറൻസും നൽകി അവരെ ഒരു നാടിന്റെ ജീവൻ കാക്കുന്ന കാവൽക്കാരായി കണ്ട് ആദരിക്കാൻ ഭരണകൂടങ്ങളും സമൂഹവും തയ്യാറാകണം.

ഒരു പുഴയിൽ നിന്ന് ഒരു പുതിയ ഭാരതത്തിലേക്ക്

മധ്യപ്രദേശിലെ ആ കോളേജ് പയ്യൻ പുഴയുടെ നടുവിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത് ആരും നിർബന്ധിച്ചിട്ടല്ല; സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരം പറയാൻ വേണ്ടിയാണ്. ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഇന്ന് വേണ്ടത് വലിയ വലിയ പ്രസംഗങ്ങളോ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വാഗ്ദാനങ്ങളോ അല്ല; സ്വന്തം മണ്ണിലേക്ക് ചവിട്ടിനിൽക്കാനുള്ള ചങ്കൂറ്റമാണ്.   

രാഷ്ട്രീയവും കൊടിയും മാറ്റിവെച്ച് വിദ്യാർത്ഥികളും യുവജനങ്ങളും ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചാൽ, സർക്കാരുകൾ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പശ്ചാത്തല സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയാൽ, ശുചീകരണ തൊഴിലാളികളെ ക്ലീനിംഗ് എൻജിനീയർമാരായി നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചാൽ, ഈ രാജ്യം മാറും. ഒരു ചെക്കൻ വിചാരിച്ചപ്പോൾ ജീവൻ വെച്ച ആ പുഴ നമ്മോട് പറയുന്നത് ഒന്നുമാത്രം: "തുടങ്ങേണ്ടത് മറ്റാരിലുമല്ല, നമ്മളിൽ നിന്നാണ്."   

ആർജെ : ദൽഹി വായന