പട്ടം താണുപിള്ള, പി.ടി. ചാക്കോ, ആർ. ശങ്കർ:

കോൺഗ്രസിനെ ഇന്നും പേടിപ്പിക്കുന്ന 63 എന്ന സംഖ്യ

കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ചില സംഖ്യകൾ വെറും കണക്കുകളല്ല. അവ ചരിത്രത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളാണ്. കോൺഗ്രസിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത്തരമൊരു സംഖ്യയാണ് 63.

1960-ലെ കേരള നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോൺഗ്രസ് ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റക്കക്ഷിയായി ഉയർന്നു. കോൺഗ്രസിന് ലഭിച്ചത് 63 സീറ്റുകൾ. 126 അംഗ നിയമസഭയിൽ കേവല ഭൂരിപക്ഷത്തിന് 64 സീറ്റുകൾ വേണം. അതായത്, അധികാരത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയെങ്കിലും ഒറ്റയ്ക്ക് ഭരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ.

പി.എസ്.പി.യ്ക്ക് 20 സീറ്റുകളും മുസ്ലിം ലീഗിന് 11 സീറ്റുകളും ലഭിച്ചതോടെ കോൺഗ്രസ്, പി.എസ്.പി., മുസ്ലിം ലീഗ് എന്നീ കക്ഷികൾ ചേർന്ന മുക്കൂട്ട് മുന്നണി അധികാരത്തിലേക്ക് വന്നു.

അന്ന് എതിരാളികൾ വിളിച്ച മുദ്രാവാക്യം പിന്നീട് കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പ്രവചനമായി മാറി:

“ഒറ്റക്കൊടിയിൽ മൂന്നുകോടി, വോട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ തമ്മിലടി.”

ആ തമ്മിലടി തന്നെയാണ് പിന്നീട് കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസിന്റെ ആദ്യ ഏകകക്ഷി മന്ത്രിസഭയെയും അതോടൊപ്പം പല നേതാക്കളുടെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തെയും തകർത്തത്.

കോൺഗ്രസിന് 63; മുഖ്യമന്ത്രിസ്ഥാനം പി.എസ്.പി.യ്ക്ക്

തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ നേടിയതുകൊണ്ട് മുഖ്യമന്ത്രിസ്ഥാനം കോൺഗ്രസിന് ലഭിക്കുമെന്നായിരുന്നു സ്വാഭാവിക പ്രതീക്ഷ. കോൺഗ്രസിൽ ആർ. ശങ്കറും പി.ടി. ചാക്കോയും പോലുള്ള ശക്തരായ നേതാക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിമോചനസമരത്തിന്റെ ചൂടിൽ വളർന്ന കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വത്തിന് അധികാരാവകാശം ഉന്നയിക്കാൻ മതിയായ രാഷ്ട്രീയ ബലവുമുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ മുഖ്യമന്ത്രി ആയത് കോൺഗ്രസ് നേതാവല്ല. പി.എസ്.പി. നേതാവായ പട്ടം എ. താണുപിള്ള ആയിരുന്നു. 1960 ഫെബ്രുവരി 22-ന് പട്ടം കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. ആർ. ശങ്കർ ഉപമുഖ്യമന്ത്രിയായി. പി.ടി. ചാക്കോ ആഭ്യന്തര, റവന്യൂ, നിയമ വകുപ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്ത പ്രധാന മന്ത്രിയായി.

ഇതായിരുന്നു 63 എന്ന സംഖ്യയുടെ ആദ്യ പരിഹാസം: എണ്ണത്തിൽ കോൺഗ്രസ് മുന്നിൽ; കസേരയിൽ മറ്റൊരാൾ.

മുസ്ലിം ലീഗിന് മന്ത്രിസ്ഥാനം ഇല്ല; അസ്വസ്ഥതയുടെ തുടക്കം

മുക്കൂട്ട് മുന്നണിയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന മുസ്ലിം ലീഗിന് മന്ത്രിസഭയിൽ സ്ഥാനം നൽകാൻ കോൺഗ്രസ് ദേശീയ നേതൃത്വം തയ്യാറായില്ല. ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ലീഗുമായി അധികാരം പങ്കിടുന്നത് ഉത്തരേന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രതികൂലമാകുമെന്നായിരുന്നു കോൺഗ്രസിന്റെ ആശങ്ക.

മന്ത്രിസ്ഥാനം നൽകാതെ ലീഗ് നേതാവ് കെ.എം. സീതിസാഹിബിനെ നിയമസഭാ സ്പീക്കറാക്കി. പകരം ഒരു രാജ്യസഭാ സീറ്റും ലീഗിന് ലഭിച്ചു. ഇബ്രാഹിം സുലൈമാൻ സേട്ട് പിന്നീട് പാർലമെന്റിലെത്തി.

പക്ഷേ സഖ്യത്തിൽ പങ്കാളികളായിട്ടും അധികാരത്തിൽ മുഴുവൻ പങ്കാളിത്തം ലഭിക്കാത്തതിന്റെ അസ്വസ്ഥത ലീഗിനുണ്ടായി. മറുവശത്ത്, 63 സീറ്റുള്ള കോൺഗ്രസിന് പി.എസ്.പി. മുഖ്യമന്ത്രിക്കു കീഴിൽ തുടരേണ്ടിവരുന്നതിന്റെ അസ്വസ്ഥതയും വളർന്നു.

മുക്കൂട്ട് മുന്നണി അധികാരത്തിൽ വന്ന ദിവസത്തുതന്നെ അതിന്റെ ഉള്ളിൽ ഭിന്നതയുടെ വിത്തുകൾ വിതച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

പട്ടത്തിന്റെ ശൈലിയും കോൺഗ്രസിന്റെ ക്ഷമാപരീക്ഷയും

പട്ടം താണുപിള്ള തലയെടുപ്പുള്ള നേതാവായിരുന്നു. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണശൈലി കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ദഹിച്ചില്ല. നിയമസഭയിൽ ഏറ്റവും വലിയ കക്ഷി കോൺഗ്രസ് ആയിരുന്നിട്ടും ഭരണത്തിന്റെ അവസാന വാക്ക് പട്ടത്തിന്റേതായിരുന്നു.

പി.ടി. ചാക്കോയും ആർ. ശങ്കറും ഉൾപ്പെടെയുള്ള കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾക്ക് ഈ ക്രമീകരണം അസ്വസ്ഥതയായി. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസുമായി ചാക്കോയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന തണുത്ത ബന്ധം പിന്നീട് രാഷ്ട്രീയ കഥകളുടെ ഭാഗമാവുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത മുറിയിലിരിക്കുന്ന മുഖ്യമന്ത്രിക്കുള്ള ഫയലുകൾ പോലും രജിസ്റ്റേഡ് പോസ്റ്റായി അയച്ചുവെന്ന കഥ അന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ പ്രതീകമായി ഇന്നും പറയപ്പെടുന്നു.

കോൺഗ്രസിന് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അധികാരത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായി കൈവശമില്ലായിരുന്നു. അതാണ് സംഘർഷത്തിന് തീ കൊടുത്തത്.

പട്ടം ഗവർണറായി; ശങ്കർ മുഖ്യമന്ത്രിയായി

1962-ഓടെ കോൺഗ്രസിനകത്തെ സമ്മർദ്ദം ശക്തമായി. “63 സീറ്റുള്ള പാർട്ടി എന്തിന് മറ്റൊരു പാർട്ടിയുടെ മുഖ്യമന്ത്രിക്കു കീഴിൽ തുടരണം?” എന്ന ചോദ്യം തുറന്നുപറയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

അവസാനം ഡൽഹി നേതൃത്വം ഇടപെട്ടു. പട്ടം താണുപിള്ളയെ പഞ്ചാബ് ഗവർണറായി നിയമിച്ചു. 1962 സെപ്റ്റംബർ 26-ന് പട്ടത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിക്കാലം അവസാനിച്ചു. അതേ ദിവസം ആർ. ശങ്കർ കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയായി.

കേരളത്തിന് ആദ്യ കോൺഗ്രസ് മുഖ്യമന്ത്രി ലഭിച്ചു. പക്ഷേ അത് സ്ഥിരതയുടെ തുടക്കമായിരുന്നില്ല. ദുരന്തത്തിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായം മാത്രമായിരുന്നു അത്.

ശങ്കർ സർക്കാർ: നേട്ടങ്ങളെ മറികടന്ന ഉൾപ്പോര്

ആർ. ശങ്കർ സർക്കാർ ഭരണപരമായി പൂർണ്ണ പരാജയമല്ലായിരുന്നു. ദരിദ്ര വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായുള്ള ഉച്ചഭക്ഷണ പദ്ധതി, വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ പരിഷ്കാരങ്ങൾ, സാമൂഹ്യക്ഷേമ പദ്ധതികളുടെ തുടക്കം, പ്രീഡിഗ്രി സംവിധാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങൾ, വാർധക്യകാല പെൻഷൻ തുടങ്ങിയവ ശങ്കർ സർക്കാരിന്റെ നേട്ടങ്ങളായി പറയപ്പെടുന്നു.

പക്ഷേ ഈ നേട്ടങ്ങളെല്ലാം മറികടന്നത് കോൺഗ്രസിനകത്തെ അധികാര പോരാട്ടമായിരുന്നു. പാർട്ടി നേതൃത്വം ഒരു ദിശയിൽ. ഭരണനേതൃത്വം മറ്റൊരു ദിശയിൽ. കെ.പി.സി.സി.യും മുഖ്യമന്ത്രിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ദിവസേന മോശമായി.

സി.കെ. ഗോവിന്ദൻ നായർ കെ.പി.സി.സി. പ്രസിഡന്റായിരുന്ന കാലം മുതൽതന്നെ പാർട്ടി നേതൃത്വവും മന്ത്രിസഭാ നേതൃത്വവും തമ്മിലുള്ള വിള്ളൽ പ്രകടമായിരുന്നു. പിന്നീട് കെ.പി.സി.സി. പ്രസിഡന്റിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ മന്ത്രിസഭാ വിഭാഗം പിന്തുണച്ച സ്ഥാനാർത്ഥി പരാജയപ്പെട്ടതും സംഘർഷം ശക്തമാക്കി.

ശങ്കർ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്നു. പക്ഷേ കോൺഗ്രസ് മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒന്നിച്ചുനിന്നിരുന്നില്ല.

പി.ടി. ചാക്കോ സംഭവം: ഒരു കാർ അപകടം രാഷ്ട്രീയ സ്ഫോടനമായി

1963-ൽ പി.ടി. ചാക്കോയുടെ ഔദ്യോഗിക കാറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തെ കുലുക്കിമറിച്ചു. തൃശൂർ ഭാഗത്ത് കാർ ഒരു ഉന്തുവണ്ടിയുമായി ഇടിച്ചെന്ന ആരോപണം ഉയർന്നു. സംഭവം അതിൽ അവസാനിച്ചില്ല.

കാറിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും, ആ സ്ത്രീ മന്ത്രിയുടെ ഭാര്യയല്ലെന്നും, അവർ കണ്ണട ധരിച്ചിരുന്നുവെന്നും, പൊട്ടുതൊട്ടിരുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വാർത്തകളും ഗോസിപ്പുകളും പരന്നു. ന്യൂസ് ചാനലുകളും വാട്സാപ്പും ഒന്നുമില്ലാത്ത കാലത്തും ഒരു കഥ എത്ര വേഗത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാകാമെന്നതിന് അത് ഉദാഹരണമായി.

ഈ സംഭവം കോൺഗ്രസിനകത്തെ ചാക്കോ വിരുദ്ധർക്കൊരു അവസരമായി. പ്രതിപക്ഷം അത് ഉപയോഗിച്ചു. പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ ശത്രുക്കൾ അതിനെ കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ചു.

ഒരു കാർ അപകടം പി.ടി. ചാക്കോ എന്ന ശക്തനായ നേതാവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തെ തകർക്കുന്ന തീപ്പൊരിയായി മാറി.

ശങ്കർ–ചാക്കോ ബന്ധത്തിന്റെ തകർച്ച

ആർ. ശങ്കറും പി.ടി. ചാക്കോയും ഒരിക്കൽ അടുത്ത രാഷ്ട്രീയ കൂട്ടാളികളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. ജ്യേഷ്ഠാനുജന്മാരെപ്പോലെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചവരെന്നായിരുന്നു പലരും അവരെ കണ്ടിരുന്നത്.

പക്ഷേ അധികാരരാഷ്ട്രീയം ബന്ധങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല. കാർ വിവാദം, കെ.പി.സി.സി.യിലെ വിഭാഗീയത, മന്ത്രിസഭയ്ക്കകത്തെ തർക്കങ്ങൾ, കോൺഗ്രസിനകത്തെ ഗ്രൂപ്പ് രാഷ്ട്രീയം — ഇതെല്ലാം ചേർന്ന് ശങ്കർ–ചാക്കോ ബന്ധം തകർത്തു.

1964 ഫെബ്രുവരി 14-ന് ഡി.സി.സി. പ്രസിഡന്റുമാരുടെ യോഗം ചേർന്നപ്പോൾ ചാക്കോയുടെ കൈയിലുള്ള വകുപ്പുകൾ മുഖ്യമന്ത്രി ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് അഭിപ്രായം ഉയർന്നു. ശങ്കർ അത് നടപ്പാക്കി. പിന്നാലെ നിയമസഭാ കക്ഷിയിലും ചാക്കോയ്‌ക്കെതിരെ നിലപാട് ശക്തമായി.

“ചാക്കോയിൽ തനിക്ക് വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു” എന്ന നിലപാടിലേക്ക് ശങ്കർ എത്തിയതോടെ ചാക്കോ ഒറ്റപ്പെട്ടു. 1964 ഫെബ്രുവരി 20-ന് പി.ടി. ചാക്കോ മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവച്ചു.

അത് ഒരു മന്ത്രിയുടെ രാജിമാത്രമായിരുന്നില്ല. കോൺഗ്രസിന്റെ ഉള്ളിലെ സ്ഫോടനത്തിന്റെ കൗണ്ട്ഡൗൺ ആയിരുന്നു.

ചാക്കോയുടെ മരണം; വികാരങ്ങളുടെ പൊട്ടിത്തെറി

മന്ത്രിസ്ഥാനം രാജിവെച്ച ശേഷം പി.ടി. ചാക്കോ അഭിഭാഷകവൃത്തിയിലേക്ക് മടങ്ങി. രാഷ്ട്രീയത്തേക്കാൾ നന്ദിയുള്ള പണി വക്കീൽപണിയാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേദനയുള്ള തിരിച്ചുപോക്ക്.

1964 ജൂലൈ 31-ന് കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ കാവിലുംപാറ ഭാഗത്ത് ഒരു കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സ്ഥലസന്ദർശനത്തിനിടെ ചാക്കോയ്ക്ക് ഹൃദയാഘാതം സംഭവിച്ചു. ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം മരിച്ചു.

ചാക്കോയുടെ മരണം കോൺഗ്രസിനകത്തെ മുറിവിനെ രക്തമാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ ശങ്കറിനെതിരെ കൂടുതൽ കടുത്ത നിലപാടിലേക്ക് നീങ്ങി. ചാക്കോയെ രാഷ്ട്രീയമായി കൊന്നത് ശങ്കർ വിഭാഗമാണെന്നാരോപണം അന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ശക്തമായി പരന്നു.

മഴയായതിനാൽ മൃതദേഹം പൊലീസ് വാനിൽ നാട്ടിലെത്തിക്കാനായിരുന്നു ക്രമീകരണം. എന്നാൽ ചാക്കോയുടെ അനുയായികൾ അത് ഏറ്റെടുത്ത് തുറന്ന ലോറിയിൽ വിലാപയാത്രയായി കൊണ്ടുപോയി. അതൊരു ശവയാത്ര മാത്രമായിരുന്നില്ല; കോൺഗ്രസിനകത്തെ കലാപത്തിന്റെ ദൃശ്യപ്രഖ്യാപനം കൂടിയായിരുന്നു.

സ്വന്തം പാർട്ടിക്കാർ സർക്കാർ വീഴ്ത്തിയ ദിവസം

ചാക്കോയുടെ മരണത്തിന് പിന്നാലെ കോൺഗ്രസിനകത്തെ വിഭാഗീയത അവസാനിച്ചില്ല. മറിച്ച് അതിന് കൂടുതൽ തീപിടിച്ചു.

1964 സെപ്റ്റംബർ 3-ന് ആർ. ശങ്കർ മന്ത്രിസഭയ്‌ക്കെതിരെ അവിശ്വാസപ്രമേയം അവതരിപ്പിക്കാൻ അനുമതി ലഭിച്ചു. സെപ്റ്റംബർ 7, 8 തീയതികളിൽ നിയമസഭയിൽ ചർച്ച നടന്നു. സെപ്റ്റംബർ 8-ന് വോട്ടെടുപ്പ് നടന്നു.

അവിശ്വാസപ്രമേയം 73 വോട്ടുകൾക്ക് പാസായി. 50 പേർ മാത്രമാണ് എതിർത്തത്.

ഇവിടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കഠിനമായ സത്യം ഇതാണ്: ചാക്കോ അനുകൂലികളായ കോൺഗ്രസ് എം.എൽ.എമാരുടെ ഒരു വിഭാഗം സ്വന്തം സർക്കാരിനെതിരെ വോട്ട് ചെയ്തു.

അതോടെ ആർ. ശങ്കർ മന്ത്രിസഭ വീണു. 1964 സെപ്റ്റംബർ 10-ന് മന്ത്രിസഭയുടെ കാലാവധി ഔദ്യോഗികമായി അവസാനിച്ചു. കേരളം വീണ്ടും രാഷ്ട്രപതി ഭരണത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.

കോൺഗ്രസിന്റെ ആദ്യ ഏകകക്ഷി മന്ത്രിസഭയെ പ്രതിപക്ഷം മാത്രം വീഴ്ത്തിയതല്ല. സ്വന്തം പാർട്ടിക്കാർ തന്നെയാണ് അതിന്റെ കാൽ വെട്ടിയത്.

കേരള കോൺഗ്രസിന്റെ ജനനം

ശങ്കർ സർക്കാരിന്റെ തകർച്ചയോടെ കോൺഗ്രസിനകത്തെ ഭിന്നത പിളർപ്പായി മാറി. ചാക്കോ അനുകൂലികൾ കോൺഗ്രസ് വിട്ട് പുതിയ രാഷ്ട്രീയ വഴി തെരഞ്ഞെടുത്തു. അതാണ് പിന്നീട് കേരള കോൺഗ്രസ്രൂപീകരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.

കെ.എം. ജോർജ്, ആർ. ബാലകൃഷ്ണ പിള്ള തുടങ്ങിയ നേതാക്കൾ പുതിയ പാർട്ടിയുടെ മുന്നണിയിൽ വന്നു. കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ-കർഷക രാഷ്ട്രീയത്തിനും മധ്യതിരുവിതാംകൂർ രാഷ്ട്രീയത്തിനും പുതിയ ഭാഷ ലഭിച്ചു.

കോൺഗ്രസിന്റെ ഉള്ളിൽ തീപിടിച്ച ഒരു കലാപം പിന്നീട് കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ സ്ഥിരശക്തിയായൊരു പ്രാദേശിക പാർട്ടിക്ക് ജന്മം നൽകി.

63 സീറ്റുമായി തുടങ്ങിയ കോൺഗ്രസ് ശക്തി, സ്വന്തം ഉള്ളിലെ തീയിൽ കത്തി, കേരള കോൺഗ്രസ് എന്ന പുതിയ രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു.

1965: ശങ്കറിന്റെ പിൻവാങ്ങൽ

1965-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോൺഗ്രസ് കനത്ത തിരിച്ചടി നേരിട്ടു. പാർട്ടി 36 സീറ്റുകളിലേക്ക് ചുരുങ്ങി. കേരള കോൺഗ്രസ് 26 സീറ്റുകൾ നേടി. പിളർപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വില കോൺഗ്രസിന് എത്ര കനത്തതാണെന്ന് ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തെളിയിച്ചു.

ആർ. ശങ്കർ ആറ്റിങ്ങലിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 1967-ൽ ലോക്സഭയിലേക്ക് മത്സരിച്ചപ്പോഴും വിജയിക്കാനായില്ല. ഒരിക്കൽ കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന നേതാവിന് പിന്നീട് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മുന്നേറാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ചാക്കോയുടെ മരണം, ശങ്കറിന്റെ വീഴ്ച, കോൺഗ്രസിന്റെ പിളർപ്പ്, കേരള കോൺഗ്രസിന്റെ ഉദയം — എല്ലാം 63 എന്ന സംഖ്യയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു.

63 എന്ന സംഖ്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ പാഠം

1960-ലെ 63 കോൺഗ്രസിന് മൂന്നു വലിയ പാഠങ്ങൾ നൽകി.

ഒന്ന്, ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റക്കക്ഷി ആകുന്നത് മാത്രം മതിയല്ല. നേതൃത്വത്തിൽ വ്യക്തത വേണം.

രണ്ട്, സഖ്യകക്ഷികളെ അപമാനിച്ചാൽ അധികാരം നിലനിൽക്കില്ല.

മൂന്ന്, പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ മുറിവുകൾ സമയത്ത് ഭേദമാക്കാത്താൽ പ്രതിപക്ഷം ചെയ്യേണ്ട ജോലി സ്വന്തം ആളുകൾ തന്നെ ചെയ്യും.

കേരളത്തിലെ അവസാനത്തെ കോൺഗ്രസ് ഏകകക്ഷി മന്ത്രിസഭ രണ്ട് വർഷം പോലും തികയാതെ വീണത് പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രമല്ല. അത് കോൺഗ്രസിനകത്തെ അധികാരപ്പക, വ്യക്തിവിരോധം, ഗ്രൂപ്പ് രാഷ്ട്രീയം, നേതൃത്വത്തിലെ അഹങ്കാരം എന്നിവയുടെ സംയുക്തഫലമായിരുന്നു.

ചരിത്രം വീണ്ടും വാതിൽ തട്ടുമ്പോൾ

ഇന്ന് കോൺഗ്രസിന് വീണ്ടും 63 എന്ന സംഖ്യ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ആഘോഷിക്കേണ്ട സംഖ്യ മാത്രമല്ല. ഓർക്കേണ്ട സംഖ്യയും കൂടിയാണ്.

1960-ൽ കോൺഗ്രസിന് 63 ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ മുഖ്യമന്ത്രി കസേരയിൽ ആദ്യം കോൺഗ്രസ് ഇരുന്നില്ല. പിന്നീട് ഇരുന്നപ്പോൾ സ്വന്തം ആളുകൾ തന്നെ കസേര മറിച്ചു. പി.ടി. ചാക്കോ പോയി. ആർ. ശങ്കർ വീണു. പാർട്ടി പിളർന്നു. കേരള കോൺഗ്രസ് ജനിച്ചു. കേരളത്തിൽ ഒരു പാർട്ടി ഒറ്റയ്ക്ക് ഭരിച്ച കാലം അവിടെ അവസാനിച്ചു.

അതുകൊണ്ട് 63 അപശകുനമാകുന്നത് സംഖ്യ കൊണ്ടല്ല. 63 കൈവന്നപ്പോൾ കോൺഗ്രസ് കാണിച്ച രാഷ്ട്രീയ അഹങ്കാരം കൊണ്ടാണ്.

ചരിത്രം പറയുന്നത് ഇത്ര മാത്രം:

സീറ്റുകളുടെ എണ്ണം അധികാരം നൽകാം. പക്ഷേ അധികാരം നിലനിർത്തുന്നത് വിവേകം കൊണ്ടാണ്.

സംഖ്യ അധികാരത്തിലേക്ക് നയിക്കും. പക്ഷേ സമവായം ഇല്ലെങ്കിൽ ആ അധികാരം ശവപ്പെട്ടിയിലേക്കും നയിക്കും.

63 കോൺഗ്രസിന് ഒരിക്കൽ കിരീടം കൊടുത്തു. പിന്നീട് അതേ 63 കോൺഗ്രസിന്റെ തലയിലേക്ക് വീണു.

ഇന്നും അതേ സംഖ്യ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, കോൺഗ്രസ് ഓർക്കേണ്ടത് ഇതാണ്:

ചരിത്രം ആവർത്തിക്കില്ലെന്ന് കരുതുന്നവരെയാണ് ചരിത്രം ആദ്യം ശിക്ഷിക്കുന്നത്.

ഇന്ന് 13 നു മുഖ്യമന്ത്രിയെ നിശ്‌ചയിച്ചാൽ എല്ലാം തീർന്നു !!

വേതാളത്തെ തോളിലേറ്റി വിക്രമാദിത്യൻ :

#KeralaPolitics #Congress #KeralaCongress #PattomThanuPillai #PTChacko #RSankar #KeralaHistory #CongressHistory #KeralaAssembly #PoliticalHistory #UDF #KPCC #IndianNationalCongress #MalayalamPolitics #PoliticalAnalysis #KeralaPoliticalHistory #1960KeralaElection #CoalitionPolitics #GroupPolitics #LeadershipCrisis #HistoryRepeats #ThinckOrg #SocialAksharangal #MalayalamArticle #PoliticalArticle