സ്ഥലം: പ്രസ് ക്ലബ്ബിന് അടുത്തുള്ള മീഡിയ കഫേ.

സാഹചര്യം: മേശപ്പുറത്ത് പകുതി കുടിച്ച രണ്ട് ഗ്ലാസ് ചായ തണുത്തുറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. മൊബൈൽ സ്ക്രീനിലെ ഫേസ്ബുക്ക് കമന്റുകളിലേക്ക് നോക്കി കന്നാസും കടലാസും വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യതയോടെ ഇരിക്കുകയാണ്. ചുറ്റുമുള്ള ചർച്ചകളിലെ ചിരിയും തമാശയുമെല്ലാം അടങ്ങി, കഫേയിൽ വല്ലാത്തൊരു കനം പടർന്നിരിക്കുന്നു.

കന്നാസ്: (ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി, തൊണ്ടയിടറി) എടാ കടലാസേ... ചിരിക്കാനും പരിഹസിക്കാനും പലതുമുണ്ടെങ്കിലും, ഇതിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അറപ്പ് തോന്നുന്നു. ജിജോ ജോൺ പുത്തേഴത്ത് എന്ന മാധ്യമപ്രവർത്തകൻ മരിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേർപാടിൽ അനുശോചനം അറിയിച്ച പോസ്റ്റുകൾക്ക് താഴെ വന്ന് ചില ജന്മങ്ങൾ വാരിയെറിയുന്ന ഈ അഴുക്ക് കണ്ടോ? "കുഴിയിലോട്ട് ഇറക്കി വെച്ചാലും വിളിക്കും", "ചത്തല്ലോ, സന്തോഷം", "നരകം പുൽകട്ടെ"... മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ കാപാലികത്വം ഇത്രത്തോളം നഗ്നമായി കാണേണ്ടി വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ലെടോ.

കടലാസ്: (നെടുവീർപ്പിട്ട് തലതാഴ്ത്തി) അതാണ് സൈബർ വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടം കന്നാസേ! സ്വന്തം മനസാക്ഷി പണ്ടേ പണയം വെച്ച കൂട്ടങ്ങൾ. ജീവിച്ചിരുന്ന ജിജോ എന്ന പച്ചയായ മനുഷ്യൻ എന്തായിരുന്നു എന്ന് ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ഇക്കൂട്ടർ അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഒരു മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സിന്റെ നല്ലൊരു പങ്ക് അച്ഛനെ പരിചരിക്കാൻ ഒതുക്കിവെച്ച മകനായിരുന്നു അവൻ.

കന്നാസ്: അതേടാ... ലോകത്തെ മുഴുവൻ മറന്നുപോയ, അൽഷിമേഴ്സ് ബാധിച്ച് കിടപ്പിലായ സ്വന്തം അച്ഛൻ. ആ അച്ഛന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരേയൊരു ശബ്ദം ജിജോയുടേതായിരുന്നു. ജിജോ അരികിൽ വന്ന് വാത്സല്യത്തോടെ വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആ അച്ഛൻ ഒരിറക്ക് കഞ്ഞി പോലും കുടിക്കില്ലായിരുന്നു. രാത്രിയിലെ കറക്കങ്ങളോ, ആഘോഷങ്ങളോ, സൗഹൃദ കൂട്ടായ്മകളോ ഇല്ലാതെ ആ അച്ഛൻ മരിക്കുന്നത് വരെ സ്വന്തം ജീവിതം അദ്ദേഹത്തിനായി സമർപ്പിച്ച ഒരു മകൻ! അങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യന്റെ വിയോഗവാർത്തയ്ക്ക് താഴെയാണ് ഈ കാട്ടാളന്മാർ ആഘോഷം നടത്തുന്നത്!

കടലാസ്: സ്വന്തം നാടായ ഗോതുരുത്തിനെയും ചവിട്ടുനാടകത്തെയും നെഞ്ചിലേറ്റിയ ജിജോയെ എറണാകുളത്തെ ഏത് സാംസ്കാരിക ലോകത്തിനാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക? ഗോതുരുത്തുകാരൻ എന്ന ഐഡന്റിറ്റിയിൽ അഭിമാനം കൊണ്ടവൻ, ആ നാടിന്റെ വള്ളംകളിയെയും തനത് സംസ്കാരത്തെയും കുറിച്ച് നിരന്തരം എഴുതി ആ തുരുത്തിനെ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ഭൂപടത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ആളാണ്.

കന്നാസ്: അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളോട് എന്തിനാണ് ഇത്രയും ക്രൂരമായ പക? അയാൾ ചെയ്ത ഇൻവെസ്റ്റിഗേറ്റീവ് റിപ്പോർട്ടുകളോടുള്ള രാഷ്ട്രീയ അസഹിഷ്ണുതയല്ലേ ഇത്?

കടലാസ്: തീർച്ചയായും! കേരളത്തെ ഞെട്ടിച്ച നയതന്ത്ര സ്വർണ്ണക്കടത്ത് കേസിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി ഏറ്റവും നിർണായകമായ വാർത്തകൾ പുറത്തുവിട്ടതിൽ ജിജോയുടെ പങ്ക് എത്ര വലുതായിരുന്നു! അധികാരം കയ്യാളുന്ന വമ്പൻമാരുടെ തനിനിറം വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവന്ന ആ സ്വർണ്ണക്കടത്ത് പരമ്പരകൾ ആർക്കാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക?

കന്നാസ്: സ്വർണ്ണക്കടത്ത് മാത്രമല്ലല്ലോ കടലാസേ, പ്രതിരോധ മേഖലയെപ്പോലും ഞെട്ടിച്ച 700 കോടിയുടെ ആ വിപിവിവി വൻ നിക്ഷേപ തട്ടിപ്പിനെതിരെ ജിജോ തുടർച്ചയായി എഴുതിയത് 65 വാർത്തകളാണ്! അന്ന് വാർത്തകൾ വന്നപ്പോൾ "ഇതൊക്കെ വെറും കോൺസ്പിറസി തിയറിയാണ്", "ജിജോ ഡിറ്റക്ടീവ് കളിക്കുകയാണ്" എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഇതേ വർഗ്ഗം പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. ഒടുവിൽ വമ്പൻ സ്രാവുകൾ അകത്തായപ്പോഴാണ് അവന്റെ തൂലികയുടെ കരുത്തും ധീരതയും ലോകം കണ്ടത്.

കടലാസ്: ആ മാധ്യമപ്രവർത്തന മികവിനല്ലേ രാജ്യം തന്നെ ആദരിക്കുന്ന 'രാംനാഥ് ഗോയങ്കെ പുരസ്കാരം' അടക്കം ജിജോയെ തേടിയെത്തിയത്! ഫീൽഡിൽ നിന്ന് റിസ്കെടുത്ത് ഒരു റിപ്പോർട്ടർ കൊണ്ടുവരുന്ന തെളിവുകൾ ഡെസ്കും എഡിറ്റർമാരും പരിശോധിച്ചുറപ്പിച്ചു പത്രത്തിൽ അച്ചടിച്ചു വരുന്നത് കേവലം ഒരു വ്യക്തിയുടെ പകപോക്കലല്ല, സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. എന്നിട്ടും ഈ വാർത്തകൾ തുറന്നുകാട്ടിയ തട്ടിപ്പുകളുടെയും അഴിമതികളുടെയും പേരിൽ, മരണത്തിൽപ്പോലും ഒരാളോട് പക തീർക്കാൻ എങ്ങനെ തോന്നുന്നു?

കന്നാസ്: ആ ധീരനായ മാധ്യമപ്രവർത്തകൻ ഇന്ന് പോസ്റ്റ്മോർട്ടം ടേബിളിൽ കിടക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് രാഷ്ട്രീയ തിമിരം ബാധിച്ച അന്തംസ് തെരുവിൽ മരണത്തെ കൊണ്ടാടുന്നത്. മനുഷ്യത്വം മരവിച്ചുപോയ ഇക്കൂട്ടരെ കാണുമ്പോൾ ഒന്നേ തോന്നുന്നുള്ളൂ—ആര് ചത്താലും ഈ ജീർണ്ണിച്ച രാഷ്ട്രീയം നന്നാവില്ല.

കടലാസ്: ഇനി ഇത്തരക്കാരെ വിയോജിപ്പിന്റെ പേരിലൊന്നും അവഗണിച്ചു വിട്ടിട്ട് കാര്യമില്ല കന്നാസേ. മരണത്തിന് മുന്നിൽപ്പോലും വെകിളിപിടിച്ച് വിഷം ചീറ്റുന്ന ഈ വെട്ടുകിളികളെയും, അവരുടെ കമന്റുകൾക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ലൈക്കടിക്കുന്നവരെയും നമ്മുടെ സൗഹൃദങ്ങളിൽ നിന്നും പൊതുഇടങ്ങളിൽ നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി വെട്ടിമാറ്റണം. അതിനപ്പുറം എന്തെങ്കിലും സന്ധി ഇക്കൂട്ടരോട് കാണിച്ചാൽ, അത് സ്നേഹത്തിന്റെ ആൾരൂപമായി ജീവിച്ച ജിജോയുടെ ആത്മാവിനോട് ചെയ്യുന്ന കൊടും അനീതിയാകും.

കന്നാസ്: (തണുത്തുപോയ ചായഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് മെല്ലെ വെച്ച്, ഗൗരവത്തിൽ) എടാ കടലാസേ... നമ്മൾ ഈ കാണുന്ന തെറിവിളികൾക്ക് പിന്നിൽ സൈബർ വെട്ടുകിളികളുടെ രാഷ്ട്രീയ അസഹിഷ്ണുത മാത്രമല്ലെങ്കിൽ? നാണയത്തിന് മറ്റൊരു വശം കൂടിയുണ്ടാകുമോ?

കടലാസ്: അതെന്താ കന്നാസേ നീ അങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഒരു മനുഷ്യൻ മരിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ ക്രൂരമായി ആക്രോശിക്കുന്നതിന് എന്ത് ന്യായീകരണമാണ് ഉള്ളത്?

കന്നാസ്: ന്യായീകരണമല്ലെടോ. പക്ഷേ, കാര്യകാരണങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം ബാക്കിയാകുന്നുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും നിരപരാധികളെ പണ്ട് പേരെടുക്കാൻ വേണ്ടി വാർത്തകളിൽ വലിച്ചിഴച്ച് ക്രൂശിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ? അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട് പേജിൽ വലിയ ബൈലൈൻ നേടാൻ വേണ്ടി, വസ്തുതകൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിന് പകരം 'കോട്ടയം പുഷ്പനാഥ്' ശൈലിയിലുള്ള ത്രില്ലർ ഭാവനകൾ മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കി നിരപരാധികളുടെ ജീവിതം തകർത്ത ചരിത്രമുണ്ടെങ്കിൽ... അതിനിരയായവരുടെ നെഞ്ചിലെ തീ ഒടുവിൽ ഇങ്ങനെയൊരു 'കർമ്മഫലമായി' തിരിച്ചടിക്കുന്നതാണെങ്കിലോ?

കടലാസ്: (താടിക്ക് കൈകൊടുത്ത് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്) നീ ആ പറഞ്ഞതിലും വലിയൊരു യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ട്. പത്രപ്രവർത്തനം എന്നത് സമൂഹത്തിന് നേരെ പിടിച്ച കണ്ണാടിയാണ്. അവിടെ ആധികാരികതയില്ലാത്ത ആരോപണങ്ങളും ഭാവനാസൃഷ്ടികളും വാർത്തയാക്കി മുൻപേജിൽ നിരത്തുമ്പോൾ, അതിൽ ചതഞ്ഞരഞ്ഞു പോകുന്നത് അധികാരമില്ലാത്ത സാധാരണക്കാരുടെയും നിരപരാധികളുടെയും ജീവിതമാണ്. കോടതികൾ പിന്നീട് കുറ്റവിമുക്തരാക്കിയാലും, പത്രങ്ങൾ തീർത്ത വിചാരണയിൽ ഒരാളുടെ അഭിമാനവും കുടുംബവും തകർന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

കന്നാസ്: അതാണ് ഞാനും ചിന്തിച്ചത്. ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ എന്ന പേരിൽ തെളിവുകളില്ലാത്ത തിരക്കഥകൾ പടച്ചുവിട്ട്, കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ച് പേരെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നീചമായ മാധ്യമ രീതികൾ പലർക്കും നെഞ്ചുപൊള്ളുന്ന ആഘാതമാണ് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ളത്. അങ്ങനെ ആരുടെയെങ്കിലും കണ്ണീരും ശാപവുമാണ് ഈ പ്രതികരണങ്ങളിലൂടെ ആളിപ്പടരുന്നതെങ്കിൽ... അത് കാലം കരുതിവെച്ച കർമ്മഫലമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?

കടലാസ്: ശരിയാണ് കന്നാസേ. മരിച്ച വ്യക്തിയോടുള്ള ബഹുമാനം മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണെങ്കിലും, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റ് മാധ്യമപ്രവർത്തകർ ഇതൊരു വലിയ പാഠമായി കാണണം.

മൈക്കിന് മുന്നിലും അച്ചടിത്തாளുകളിലും പേനയെടുക്കുമ്പോൾ അത് ആരെയും കുരുതികൊടുക്കാനുള്ള ലൈസൻസല്ല.

ഇല്ലാക്കഥകൾ മെനഞ്ഞ് റേറ്റിംഗും ബൈലൈനും വാങ്ങിക്കൂട്ടിയാൽ, അന്ന് കിട്ടുന്ന കയ്യടിയേക്കാൾ വലിയൊരു തിരിച്ചടി കാലം ബാക്കിവെക്കും.

ഇന്ന് ജിജോയുടെ വിയോഗവാർത്തയ്ക്ക് താഴെ ഉയരുന്ന ഈ കടുത്ത തെറിവിളികളും ശാപവാക്കുകളും, ഭാവിയിൽ മറ്റൊരു മാധ്യമപ്രവർത്തകനും സമ്പാദിച്ചുവെക്കാതിരിക്കാൻ ഇതൊരു പാഠമാകണം.

കന്നാസ്: കൃത്യം! പത്രപ്രവർത്തനത്തിൽ ഭാവനയല്ല, ആധികാരികതയാണ് വേണ്ടത്. സത്യസന്ധമല്ലാത്ത ഓരോ വാക്കും ഒരിക്കൽ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടും എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഇനിയുള്ള മാധ്യമപ്രവർത്തകർക്കെങ്കിലും ഉണ്ടായാൽ നന്ന്.

കടലാസ്: സത്യം. എരിതീയിൽ വീണ വാർത്തകൾ ഒരുപക്ഷേ പത്രങ്ങൾ വിറ്റഴിച്ചേക്കാം; പക്ഷേ അതിന്റെ കനൽ ബാക്കിയാകുന്നത് എഴുതിയവന്റെ കർമ്മത്തിന്റെ കണക്കുപുസ്തകത്തിലാണ്. ആ ഓർമ്മയെങ്കിലും ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് ഉണ്ടാവട്ടെ.

പഴയ ചാരക്കേസും ഇപ്പോഴത്തെ സുകുമാരക്കുറുപ്പ് കേസും അതുപോലെ ഇല്ലാക്കഥകൾ കൊണ്ട് മെനഞ്ഞ ആയിരക്കണക്കിന് കേസുകളും മനസ്സിൽ ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് ആദരാജ്ഞലികൾ

മോഹൻദാസ് അപ്പ : കടലാസും കന്നാസും