മലബാർ കേസ് ഫയലുകൾ: കാണാമറയത്തെ പെൺജീവിതങ്ങളും കൺമുന്നിലെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും!

പുതിയ തീരങ്ങൾ തേടുന്ന പെൺകാലം: വിദ്യാഭ്യാസ കുടിയേറ്റവും സൈബർ കെണികളും

കേരളത്തിലെ പരമ്പരാഗത വിദ്യാഭ്യാസ രീതികളിൽ നിന്നും ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായുള്ള കുടിയേറ്റങ്ങളിലേക്ക് പുതിയ തലമുറ മാറുമ്പോൾ, ചെറുപ്പക്കാരും പ്രത്യേകിച്ച് പെൺകുട്ടികളും വീടുകളുടെയും സ്വന്തം നാടുകളുടെയും സംരക്ഷണ വലയത്തിന് പുറത്തേക്ക് എത്തപ്പെടുന്നു. ഉപരിപഠനത്തിനും തൊഴിലിനുമായി മറ്റ് ജില്ലകളിലേക്കും സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും പോകുന്ന വിദ്യാർത്ഥിനികൾക്ക് വിശാലമായ സൗഹൃദവലയങ്ങളും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യവും ലഭിക്കുന്നു.

എന്നാൽ, കുടുംബത്തിന്റെ അടുത്തുനിന്നുള്ള സ്വാഭാവികമായ മേൽനോട്ടം കുറയുന്നതോടെ, പുതിയ അന്തരീക്ഷത്തിൽ സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുമ്പോൾ അനുഭവപരിചയമില്ലായ്മ മൂലം പലരും തെറ്റായ സൗഹൃദങ്ങളിലോ ചൂഷണങ്ങളിലോ പെട്ടുപോകാനുള്ള സാധ്യതകൾ വർദ്ധിക്കുന്നു.   

ഇതിനുപുറമേ, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം തുടങ്ങിയ സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളുടെയും സ്മാർട്ട്‌ഫോണുകളുടെയും അമിതമായ ഉപയോഗം ഇത്തരം പ്രതിസന്ധികളുടെ വ്യാപ്തി കൂട്ടുന്നു. ഓൺലൈൻ വഴി തികച്ചും അപരിചിതരായ വ്യക്തികളുമായി വേഗത്തിൽ സൗഹൃദത്തിലാകാനും അനായാസം ആശയവിനിമയം നടത്താനും സാങ്കേതികവിദ്യ അവസരമൊരുക്കുന്നു.

വ്യക്തികളുടെ പശ്ചാത്തലമോ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമോ മനസ്സിലാക്കാതെ രൂപപ്പെടുന്ന ഇത്തരം ഡിജിറ്റൽ ബന്ധങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിൽ വൈകാരിക അടുപ്പങ്ങളായി മാറുകയും, പിന്നീട് നേരിട്ട് കാണാനുള്ള തീരുമാനങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരം ബന്ധങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ വീടുകളിൽ നിന്നോ ഹോസ്റ്റലുകളിൽ നിന്നോ ആരോടും പറയാതെ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടുന്നത് പെൺകുട്ടികളെ സാമ്പത്തിക, ശാരീരിക ചൂഷണങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു.   

കുടുംബ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ആശയവിനിമയ അഭാവവും പരമ്പരാഗതമായ അമിത നിയന്ത്രണങ്ങളും ഈ പ്രശ്നത്തെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നു. മിക്ക വീടുകളിലും കൗമാരക്കാരുമായോ യുവാക്കളുമായോ പ്രണയം, സൗഹൃദം, സൈബർ സുരക്ഷ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് തുറന്നു സംസാരിക്കാനുള്ള അന്തരീക്ഷം നിലനിൽക്കുന്നില്ല.

പെൺകുട്ടികൾ പുതിയ പരിചയങ്ങളിലോ ബന്ധങ്ങളിലോ പെടുമ്പോൾ, മാതാപിതാക്കളുടെ ശിക്ഷാ നടപടികളെയും അവഗണനയെയും ഭയന്ന് കാര്യങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ഇത് മാനസിക പിരിമുറുക്കങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും, വീടുകളിലെ തർക്കങ്ങൾക്ക് ഒടുവിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിന് പകരം വീടുവിട്ടുപോവുക എന്ന തീവ്രമായ തീരുമാനത്തിലേക്ക് അവരെ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.   

നാട്ടുകാരുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള പരിഹാസവും അപമാനവും ഭയന്ന് കുടുംബങ്ങൾ ഇത്തരം ആദ്യകാല മുന്നറിയിപ്പുകൾ മൂടിവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളാക്കുന്നു. പെൺകുട്ടി ഒരു അപരിചിതനുമായി ബന്ധത്തിലാണെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ വീടുവിട്ടുപോയെന്നോ ഉള്ള വിവരം പുറത്തറിഞ്ഞാൽ കുടുംബത്തിന്റെ അന്തസ്സിന് കോട്ടം തട്ടുമെന്നും നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ അപമാനിതരാകുമെന്നും ഭയന്ന് പല മാതാപിതാക്കളും ആദ്യ ഘട്ടങ്ങളിൽ ഈ വിവരങ്ങൾ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുന്നു.

സ്വയം അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്താമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ദിവസങ്ങളോളം പോലീസിൽ പരാതിപ്പെടാതെ വിവരങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുന്നത്, കാണാതായ പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടെത്താനുള്ള നിർണ്ണായകമായ സമയനഷ്ടത്തിന് കാരണമാകുന്നു.   

കുടുംബങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ അന്വേഷണങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുകയും പെൺകുട്ടി തിരിച്ചെത്താതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഒടുവിൽ മാതാപിതാക്കൾ പോലീസിനെ സമീപിക്കുന്നത്. ഇത്തരത്തിൽ വൈകി നൽകപ്പെടുന്ന പരാതികളാണ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിൽ കാണാതായ കേസുകളായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. പോലീസ് അന്വേഷണത്തിൽ കാണാതാകുന്നവരിൽ 93 ശതമാനത്തിലധികം പേരെയും കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിൽ ഭൂരിഭാഗവും പരസ്പര സമ്മതത്തോടെയുള്ള ഒളിച്ചോട്ടങ്ങളോ വീടുവിടലുകളോ ആണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഉപരിപഠന മേഖലകളിലെ തുറന്ന സാധ്യതകൾക്കൊപ്പം സൈബർ അപകടങ്ങളും കുടുംബങ്ങളിലെ ആശയവിനിമയ തകർച്ചയും സാമൂഹിക ഭയവും ചേരുമ്പോഴാണ് പെൺകുട്ടികളുടെ കാണാതാകൽ കേസുകൾ വർദ്ധിക്കുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടാകുന്നത്.   

ഭീതിയുടെ നിഴൽ പടർത്തിയ വിവരാവകാശ രേഖ: കണക്കുകളും യാഥാർത്ഥ്യവും

മലബാർ മേഖലയിലും കേരളത്തിലൊട്ടാകെയുമുള്ള പെൺകുട്ടികളുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും കാണാതാകൽ സംഭവങ്ങൾ വലിയ പൊതുജനശ്രദ്ധയ്ക്കും രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക ചർച്ചകൾക്കും വഴിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. 2024 ഏപ്രിൽ 12-ന് തിരുവനന്തപുരത്തെ സ്റ്റേറ്റ് ക്രൈം റെക്കോർഡ്സ് ബ്യൂറോയിലെ (എസ്.സി.ആർ.ബി) സ്റ്റേറ്റ് പബ്ലിക് ഇൻഫർമേഷൻ ഓഫീസർ നൽകിയ വിവരാവകാശ മറുപടിയോടെയാണ് ഈ വിഷയത്തിലുള്ള സംവാദങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തമായത്.

ബെംഗളൂരു നിവാസിയായ ഗിരീഷ് ഭരദ്വാജ് സമർപ്പിച്ച അപേക്ഷയ്ക്ക് ലഭിച്ച ഔദ്യോഗിക മറുപടി പ്രകാരം, 2019 ജനുവരി 1 മുതൽ 2023 ഡിസംബർ 31 വരെയുള്ള അഞ്ച് വർഷത്തെ കാലയളവിൽ 5,338 പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുട്ടികളെ കാണാതായതായി കേരളത്തിൽ കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.   

എന്നാൽ, ഈ വിവരങ്ങളെ കേവലം ഭീതിജനകമായ സങ്കൽപ്പങ്ങളിലേക്കോ പ്രചാരണങ്ങളിലേക്കോ വഴിതിരിച്ചുവിടാതെ, ദേശീയ കുറ്റകൃത്യ റെക്കോർഡ് ബ്യൂറോയുടെ (എൻ.സി.ആർ.ബി) ഔദ്യോഗിക കണക്കുകളും കേരള പോലീസിന്റെ അന്വേഷണ പുരോഗതിയും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ വ്യക്തമായ മറ്റൊരു യാഥാർത്ഥ്യം വെളിപ്പെടുന്നു.

കാണാതാകുന്ന സ്ത്രീകളെയും പെൺകുട്ടികളെയും കണ്ടെത്തുന്നതിൽ ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിരക്ക് (93% മുതൽ 94% വരെ) നിലനിർത്തുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ് കേരളം. പതിനായിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകൾ അന്താരാഷ്ട്ര ഭീകരസംഘടനകളിലേക്ക് തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയോ എന്നെന്നേക്കുമായി അപ്രത്യക്ഷരാവുകയോ ചെയ്യുന്നുവെന്ന പ്രചാരണങ്ങളെ ഈ കണക്കുകൾ പൂർണ്ണമായും തിരുത്തുന്നു.   

കാണാതാകലുകളുടെ നേർച്ചിത്രം: കേരളത്തിന്റെ റെക്കോർഡ് റിക്കവറി റേറ്റ്

ദേശീയ കുറ്റകൃത്യ റെക്കോർഡ് ബ്യൂറോയുടെ (എൻ.സി.ആർ.ബി) 'ക്രൈം ഇൻ ഇന്ത്യ' റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, 2016 മുതൽ 2021 വരെയുള്ള ആറ് വർഷത്തെ കാലയളവിൽ കേരളത്തിൽ ആകെ 43,272 സ്ത്രീകളും പെൺകുട്ടികളും കാണാതായതായി കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ കേസ് ഫയലുകളെ കൃത്യമായി തരംതിരിച്ച് പരിശോധിച്ചാൽ, ആകെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടവരിൽ 37,367 പേർ 18 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും, 5,905 പേർ 18 വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുട്ടികളുമാണെന്ന് കാണാം.   

മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ (18 വയസ്സിന് മുകളിൽ) കേസ് ഫയലുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ, 2016-2021 കാലയളവിൽ കാണാതായ 37,367 സ്ത്രീകളിൽ 34,918 പേരെയും പോലീസ് വിജയകരമായി കണ്ടെത്തുകയോ അവർ സ്വയം സുരക്ഷിതരായി തിരിച്ചെത്തുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതായത്, മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ കേസ് പരിഹരിക്കൽ നിരക്ക് 93.44 ശതമാനമാണ്.

ഈ ആറ് വർഷത്തെ കാലയളവിൽ ഇനി കണ്ടെത്താൻ ബാക്കിയുള്ള മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം 2,449 മാത്രമാണ്. പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുട്ടികളുടെ വിഭാഗത്തിൽ, ആകെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട 5,905 കേസുകളിൽ 5,532 പെൺകുട്ടികളെയും (93.68%) പോലീസ് അന്വേഷണത്തിലൂടെ കണ്ടെത്താനായി. ഇതിൽ ഇനി അന്വേഷണം പൂർത്തിയാകാനുള്ളത് 373 പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുട്ടികളുടെ കേസുകളിലാണ്.   

മൊത്തത്തിലുള്ള പെൺപ്രതിനിധ്യം കണക്കാക്കിയാൽ, കാണാതായ 43,272 പേരിൽ 40,450 പേരും (93.48%) സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചെത്തുകയോ കണ്ടെത്തപ്പെടുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആറ് വർഷത്തിനിടയിൽ ആകെ കണ്ടെത്താൻ ബാക്കിയുള്ള സ്ത്രീകളുടെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും എണ്ണം 2,822 ആണ്.

വാർഷിക ശരാശരി നോക്കിയാൽ, സംസ്ഥാനത്ത് പ്രതിവർഷം 6,227 മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും 984 പെൺകുട്ടികളും കാണാതാകുന്നു എന്ന് പരാതികൾ വരുമ്പോൾ, അതിൽ 5,819 സ്ത്രീകളെയും 922 പെൺകുട്ടികളെയും പോലീസ് കൃത്യമായി കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്. കാണാതായ സംഭവങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സംഖ്യ രേഖപ്പെടുത്തിയത് 2018-ൽ പെൺകുട്ടികളുടെ വിഭാഗത്തിലും (1,136 കേസുകൾ), 2019-ൽ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ വിഭാഗത്തിലുമാണ് (8,202 കേസുകൾ).   

മുൻ സംസ്ഥാന പോലീസ് മേധാവി ലോക്‌നാഥ് ബെഹ്‌റ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുപോലെ, കാണാതായവരെ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന റിക്കവറി നിരക്കുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ് കേരളം. 2019-ൽ രൂപീകരിച്ച പ്രത്യേക അന്വേഷണ സംഘങ്ങളും ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് ക്രൈം റെക്കോർഡ്സ് ബ്യൂറോ (ഡി.സി.ആർ.ബി) ഡിവൈ.എസ്.പിമാരുടെയും എസ്.പിമാരുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന മാസാന്ത റിവ്യൂ യോഗങ്ങളും പ്രതിമാസം നൂറോളം കാണാതായ സ്ത്രീകളെ കണ്ടെത്താൻ സഹായിച്ചിരുന്നു.

കാണാതാകുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗവും ഒളിച്ചോട്ടങ്ങളോ വീടുകളിൽ നിന്നുള്ള സ്വമേധയായുള്ള വിട്ടുപോക്കുകളോ ആയതിനാലാണ് പരാതി നൽകപ്പെടുന്ന തൽക്ഷണം തന്നെ ഇവ കാണാതായ കേസുകളായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.   

കേരള പോലീസിന്റെ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം സംസ്ഥാനത്ത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട കാണാതായ ആകെ കേസുകളുടെ (എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ) വാർഷിക കണക്കുകൾ പോലീസിന്റെ കാര്യക്ഷമതയും കേസ് രജിസ്ട്രേഷൻ രീതിയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. 2020-ൽ 8,742 കേസുകളാണ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തതെങ്കിൽ, 2021-ൽ ഇത് 9,713 ആയി ഉയർന്നു.

2022-ൽ 11,259 കേസുകളും, 2023-ൽ 11,760 കേസുകളും, 2024-ൽ 11,897 കേസുകളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. 2025-ൽ കാണാതായ കേസുകളുടെ എണ്ണം 11,139 ആയി കുറഞ്ഞു. 2026 ജൂൺ വരെയുള്ള കണക്കനുസരിച്ച് സംസ്ഥാനത്ത് ആകെ 5,253 കാണാതായ കേസുകളാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.   

കേന്ദ്ര ഗവൺമെന്റ് കണക്കുകൾ പ്രകാരം 2017 മുതൽ 2021 വരെയുള്ള അഞ്ച് വർഷത്തിനിടയിൽ 35,336 സ്ത്രീകൾ വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളിൽ കാണാതായ കേസിൽ (2017-ൽ 6,076; 2018-ൽ 7,839; 2019-ൽ 8,843; 2020-ൽ 6,395; 2021-ൽ 6,183 കേസുകൾ), 2024 മധ്യത്തോടെ കേവലം 170 കേസുകളിൽ മാത്രമാണ് ആളുകളെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ തുടരുന്നത്. ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് നീണ്ട അന്വേഷണങ്ങൾക്ക് ശേഷവും കണ്ടെത്താനാകാത്ത കേസുകൾ ആകെ കേസുകളുടെ കേവലം 0.48% മാത്രമാണെന്നാണ്.

ഇതിനുപുറമേ, പെൺകുട്ടികളെയും സ്ത്രീകളെയും തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകൽ വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത കേസുകളുടെ വാർഷിക വിതരണം താഴെ പറയുന്ന പ്രകാരമാണ്: 2016-ൽ 166 കേസുകൾ, 2017-ൽ 184 കേസുകൾ, 2018-ൽ 173 കേസുകൾ, 2019-ൽ 227 കേസുകൾ, 2020-ൽ 151 കേസുകൾ, 2021-ൽ 179 കേസുകൾ, 2022-ൽ 241 കേസുകൾ, 2023-ൽ 191 കേസുകൾ, കൂടാതെ 2024 ഏപ്രിൽ മാസം വരെ 38 കേസുകൾ എന്നിങ്ങനെയാണ്.

2016 മുതൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഇത്തരം 1,550 കേസുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും പ്രണയബന്ധങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാതികളാണ്. നിലവിൽ കൊല്ലം (24 കേസുകൾ), പത്തനംതിട്ട (12 കേസുകൾ), കാസർഗോഡ് (6 കേസുകൾ) എന്നീ ജില്ലകളിലായി കാണാതായ 42 സ്ത്രീകളെ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ പോലീസ് ഊർജ്ജിതമായി തുടരുകയാണ്.

മലബാറിലെ കേസ് ഫയലുകൾ: മലപ്പുറത്തെ വർദ്ധനവും ഗ്രൗണ്ട് റിയാലിറ്റിയും

മലബാർ മേഖലയിലെ പ്രധാന ജില്ലയായ മലപ്പുറത്തെ കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ കാണാതായവരുടെ കേസ് രജിസ്ട്രേഷനിൽ കഴിഞ്ഞ ചില വർഷങ്ങളിൽ വർദ്ധനവ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മലപ്പുറം ജില്ലാ ക്രൈം റെക്കോർഡ്സ് ബ്യൂറോയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം 2022-ൽ ജില്ലയിൽ 534 കാണാതായ കേസുകളാണ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിരുന്നത്.

2023-ൽ ഇത് 536 ആയി തുടരുകയും, 2024-ൽ രൂക്ഷമായ വർദ്ധനവോടെ 784 ലേക്ക് എത്തുകയും ചെയ്തു. 2025-ൽ 733 കേസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത സ്ഥാനത്ത്, 2026 ഓഗസ്റ്റ് വരെയുള്ള കണക്കുകൾ പ്രകാരം 363 ആളുകളെയാണ് ജില്ലയിൽ കാണാതായിട്ടുള്ളത്. 2026 ഓഗസ്റ്റ് വരെ സംസ്ഥാനത്തൊട്ടാകെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത 5,253 കാണാതായ കേസുകളിൽ 363 എണ്ണം മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ നിന്നുള്ളതാണ്.   

അതേസമയം, മലബാറിലെ മറ്റ് ജില്ലകളായ വയനാട്ടിൽ കേസുകളുടെ എണ്ണം വളരെ കുറവാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, 2018-ൽ വയനാട് ജില്ലയിലാകെ 186 കാണാതായ കേസുകൾ മാത്രം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ, തിരുവനന്തപുരം റൂറലിൽ മാത്രം 1,258 കേസുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

മലപ്പുറം, കോഴിക്കോട്, കണ്ണൂർ ജില്ലകളിൽ പോലീസ് നടത്തിയ ഗ്രൗണ്ട് ലെവൽ അന്വേഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത് കാണാതാകുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും സ്കൂളുകൾ, കോളേജുകൾ, ജോലിസ്ഥലങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്ന കൗമാരക്കാരും യുവതികളുമാണെന്നാണ്. ഇതിന് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി രൂപപ്പെടുന്ന പെട്ടെന്നുള്ള ബന്ധങ്ങളും കുടുംബങ്ങളിലെ ആശയവിനിമയ തകർച്ചയുമാണ്.   

പ്രധാന ഇൻവെസ്റ്റിഗേറ്റീവ് കേസ് സ്റ്റഡികൾ

വെള്ളിമാടുകുന്ന് ചിൽഡ്രൻസ് ഹോം സംഭവം (കോഴിക്കോട്)

2022 ജനുവരി 26-ന് വൈകുന്നേരം കോഴിക്കോട് വെള്ളിമാടുകുന്നിലെ സർക്കാർ സംരക്ഷണയിലുള്ള ചിൽഡ്രൻസ് ഹോമിൽ നിന്ന് പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത 6 പെൺകുട്ടികൾ കൂട്ടത്തോടെ രക്ഷപ്പെട്ട സംഭവം വലിയ ശ്രദ്ധനേടി. ചേവായൂർ പോലീസിന്റെ അന്വേഷണത്തിൽ കുട്ടികൾ കർണാടകയിലേക്ക് കടന്നതായി വിവരം ലഭിച്ചു.

ഡിജിറ്റൽ പരിശോധനകളിലൂടെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ബംഗളൂരു മടിവാളയിലുള്ള ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ നിന്നും, രണ്ടാമത്തെ പെൺകുട്ടിയെ മൈസൂർ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ചും പോലീസ് കണ്ടെത്തി. മൈസൂരിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട ബാക്കി നാല് പെൺകുട്ടികൾ പാലക്കാട് വഴി തീവണ്ടി മാർഗ്ഗം സഞ്ചരിച്ച് മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ നിലമ്പൂരിനടുത്തുള്ള എടക്കരയിൽ വെച്ച് പോലീസിന്റെ പിടിയിലായി. സർക്കാർ അഭയകേന്ദ്രങ്ങളിലെ മാനസിക സമ്മർദ്ദവും, കൃത്യമായ സൈക്കോളജിക്കൽ കൗൺസിലിംഗിന്റെ അഭാവവുമാണ് ഇത്തരം വീടുവിടലുകൾക്ക് വഴിവെക്കുന്നതെന്ന് പോലീസിന്റെയും ചൈൽഡ് ലൈനിന്റെയും പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ജെസ്ന മരിയ ജെയിംസ് അപ്രത്യക്ഷമാകൽ കേസ് (പത്തനംതിട്ട / കോട്ടയം)

കേരളത്തെ ഒന്നടങ്കം ഞെട്ടിച്ച ഏറ്റവും നിഗൂഢമായ കാണാതാകൽ കേസ്സുകളിൽ ഒന്നാണ് 20-കാരിയായ ജെസ്ന മരിയ ജെയിംസിന്റെ കേസ്. കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി സെന്റ് ഡൊമിനിക്സ് കോളേജിലെ രണ്ടാം വർഷ ബി.കോം വിദ്യാർത്ഥിനിയായിരുന്ന ജെസ്ന, 2018 മാർച്ച് 22-ന് രാവിലെ 9 മണിയോടെ പത്തനംതിട്ട മുക്കൂട്ടുതറയിലുള്ള സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് മുണ്ടക്കയത്തുള്ള പിതൃസഹോദരിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടതാണ്. എരുമേലി വരെ ബസ്സിലും ഓട്ടോയിലുമായി യാത്ര ചെയ്ത ജെസ്ന, അവിടെ നിന്നും മുണ്ടക്കയത്തേക്ക് ബസ്സ് കയറിയതായി ദൃക്‌സാക്ഷികളും സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങളും സ്ഥിരീകരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അതിനുശേഷം ജെസ്ന എന്നെന്നേക്കുമായി അപ്രത്യക്ഷയായി.   

പ്രത്യേക പോലീസ് സംഘം, ക്രൈംബ്രാഞ്ച്, തുടർന്ന് ഹൈക്കോടതി ഉത്തരവ് പ്രകാരം സി.ബി.ഐ എന്നിവർ കേസ് അന്വേഷിച്ചു. സി.ബി.ഐ 191 രാജ്യങ്ങളിൽ ഇന്റർപോൾ വഴി 'യല്ലോ നോട്ടീസ്' പുറപ്പെടുവിക്കുകയും, പോളിഗ്രാഫ്, ബ്രെയിൻ മാപ്പിംഗ് തുടങ്ങിയ ശാസ്ത്രീയ പരിശോധനകൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. ചില രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രങ്ങൾ ഇതിനെ 'ലവ് ജിഹാദ്' അല്ലെങ്കിൽ നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തന കഥകളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, മതപരിവർത്തന കേന്ദ്രങ്ങളിലും ഭീകരബന്ധങ്ങളിലും നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിൽ ഇതിന് യാതൊരു തെളിവുമില്ലെന്ന് സി.ബി.ഐ സമർപ്പിച്ച കേസ് ക്ലോസിംഗ് റിപ്പോർട്ടിൽ വ്യക്തമാക്കി.   

അതേസമയം, കാണാതായ ആദ്യ 48 മണിക്കൂർ (സുവർണ്ണ സമയം) അന്വേഷിക്കുന്നതിൽ പ്രാദേശിക പോലീസ് വരുത്തിയ ഗുരുതരമായ വീഴ്ചകൾ കാരണം തെളിവുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതായി ആരോപിക്കപ്പെട്ടു. അമിത രക്തസ്രാവം, ഫോൺ കോളുകൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംശയങ്ങൾ ഉയർത്തി ജെസ്നയുടെ പിതാവ് കോടതിയെ സമീപിച്ചതിനെ തുടർന്ന് കേസ് വീണ്ടും പുനരന്വേഷിക്കാൻ ചീഫ് ജുഡീഷ്യൽ മജിസ്‌ട്രേറ്റ് കോടതി ഉത്തരവിട്ടു.   

എടവനക്കാട് രമ്യ വധക്കേസ് (കൊച്ചി)

കൊച്ചി എടവനക്കാട് സ്വദേശിയായ രമ്യയെ കാണാതായപ്പോൾ, ഭർത്താവ് സജീവൻ പോലീസിനോടും നാട്ടുകാരോടും പറഞ്ഞത് രമ്യ മറ്റൊരു വ്യക്തിക്കൊപ്പം ഒളിച്ചോടിപ്പോയി എന്നാണ്. പോലീസ് ഇത് വിശ്വസിച്ച് അന്വേഷണം നിർത്തി. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ക്രൈംബ്രാഞ്ച് നടത്തിയ ശാസ്ത്രീയ അന്വേഷണത്തിലാണ് സജീവൻ രമ്യയെ കൊലപ്പെടുത്തി വാടകവീടിന്റെ പറമ്പിൽ കുഴിച്ചുമൂടുകയായിരുന്നു എന്ന് തെളിഞ്ഞത്. കാണാതാകുന്ന പെൺകുട്ടികളും സ്ത്രീകളും സ്വമേധയാ ഒളിച്ചോടിയതാണെന്ന അപകടനയം ഗുരുതരമായ കൊലപാതകങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കാൻ കാരണമാകുന്നുവെന്നതിന് തെളിവാണ് ഈ കേസ്.

മാന്നാർ സെപ്റ്റിക് ടാങ്ക് കേസ് (ആലപ്പുഴ)

ആലപ്പുഴ മാന്നാറിൽ 15 വർഷം മുമ്പ് ഒരു സ്ത്രീയെ കാണാതായപ്പോൾ കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം നാടുവിട്ടുപോയതാണെന്ന വീട്ടുകാരുടെ മൊഴി പോലീസ് അന്ധമായി വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ 15 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ലഭിച്ച വെളിപ്പെടുത്തലുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ക്രൈംബ്രാഞ്ച് നടത്തിയ തെളിവെടുപ്പിലാണ് സ്ത്രീയെ കൊലപ്പെടുത്തി സ്വന്തം വീടിന്റെ സെപ്റ്റിക് ടാങ്കിൽ തള്ളിയതാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയത്.

സെൻസേഷണലിസത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരങ്ങൾ: 'ദി കേരള സ്റ്റോറി'യുടെ വസ്തുതാവിചാരണ

കേരളത്തിലെ കാണാതാകൽ കേസുകളെ മുൻനിർത്തി ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ-മാധ്യമ ആരോപണമായിരുന്നു 'ദി കേരള സ്റ്റോറി' എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ പ്രചാരണ സാമഗ്രികളിൽ ഉയർന്നത്. സിനിമയുടെ ആദ്യ ടീസറുകളിൽ, കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷത്തിനിടെ കേരളത്തിലെ 32,000 ഹിന്ദു-ക്രിസ്ത്യൻ സ്ത്രീകൾ കാണാതാകുകയും, അവരെ മതം മാറ്റി സിറിയയിലേക്കും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേക്കും ഐസിസ് ഭീകരരുടെ അടിമകളാക്കി കടത്തുകയും ചെയ്തു എന്ന് അണിയറപ്രവർത്തകർ അവകാശപ്പെട്ടു. ഓൾട്ട് ന്യൂസ്, ബൂം ലൈവ് എന്നീ ഫാക്ട്-ചെക്കിംഗ് ഏജൻസികൾ നടത്തിയ വസ്തുതാ അന്വേഷണത്തിലൂടെ ഈ അവകാശവാദത്തിന്റെ പിന്നിലെ കൃത്രിമത്വം പുറത്തുവന്നു.   

സിനിമയുടെ പ്രചാരണ വേളയിൽ 32,000 സ്ത്രീകൾ കാണാതാവുകയും ഭീകരസംഘടനകൾക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു എന്ന് വാദിച്ചപ്പോൾ, ദേശീയ കുറ്റകൃത്യ റെക്കോർഡ് ബ്യൂറോയുടെയും (എൻ.സി.ആർ.ബി) സംസ്ഥാന പോലീസിന്റെയും ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം 2016-2021 കാലയളവിൽ കാണാതായ 37,367 മുതിർന്ന സ്ത്രീകളിൽ 93.4 ശതമാനം (34,918 പേർ) ആളുകളെയും പോലീസ് കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി. സിനിമയിൽ ഈ 32,000 പേരും എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് ചിത്രീകരിച്ചപ്പോൾ, കേസ് ഫയലുകൾ പ്രകാരം ഈ കാലയളവിൽ കണ്ടെത്താൻ ബാക്കിയുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ആകെ സംഖ്യ 2,822 മാത്രമാണ്.   

സിനിമയുടെ സംവിധായകൻ 32,000 എന്ന സംഖ്യ രൂപീകരിച്ചത് 2010-ൽ അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മൻ ചാണ്ടി നിയമസഭയിൽ സമർപ്പിച്ച ഒരു റിപ്പോർട്ട് തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ചാണ്. പ്രതിവർഷം 2,800 മുതൽ 3,200 വരെയുള്ള ആളുകൾ നിയമപരമായ നടപടികളിലൂടെ ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്ന സന്ദർഭത്തെ 10 വർഷം കൊണ്ട് ഗുണിച്ച് 32,000 എന്ന കൃത്രിമ സംഖ്യ ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കാണാതായ കേസുകളുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. നിയമപരമായ തിരുത്തലുകൾക്ക് ശേഷം സിനിമയുടെ പ്രൊമോഷനുകളിൽ ഈ വ്യാജ സംഖ്യ തിരുത്താൻ നിർമ്മാതാക്കൾ നിർബന്ധിതരായി.   

ദേശീയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കേരളം: മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളുമായുള്ള താരതമ്യം

കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര മന്ത്രാലയം പാർലമെന്റിൽ നൽകിയ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം, 2019 മുതൽ 2021 വരെയുള്ള മൂന്ന് വർഷത്തിനിടയിൽ ഇന്ത്യയിൽ 13.13 ലക്ഷത്തിലധികം (13,13,078) സ്ത്രീകളും പെൺകുട്ടികളും കാണാതായിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ 10,61,648 പേർ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളും 2,51,430 പേർ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പെൺകുട്ടികളുമാണ്.   

കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളിൽ കാണാതായ കേസുകളുടെ ആവൃത്തിയിൽ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ഡൽഹിയാണ്. ഒരു ലക്ഷം ജനസംഖ്യയിൽ 480 എന്ന നിരക്കിൽ 83,973 പേരാണ് ഡൽഹിയിൽ കാണാതായത്. ചണ്ഡീഗഡിലും പഞ്ചാബിലും കാണാതാകുന്നവരിൽ 25 ശതമാനത്തിൽ താഴെ ആളുകളെ മാത്രമേ പോലീസിന് കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കുന്നുള്ളൂ. വലിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ മധ്യപ്രദേശിൽ 1,98,414 പേരും, പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ 1,93,511 പേരും കാണാതായിട്ടുണ്ട്.   

എന്നാൽ ഈ ദേശീയ കണക്കുകളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, കേരളത്തിൽ കാണാതാകുന്ന കേസുകളുടെ ആവൃത്തി ദേശീയ ശരാശരിയായ 182-നേക്കാൾ വളരെ താഴെയാണെന്ന് മാത്രമല്ല, അന്വേഷണത്തിലൂടെ 93 ശതമാനത്തിലധികം ആളുകളെയും കണ്ടെത്താൻ കേരള പോലീസിന് സാധിക്കുന്നുണ്ട്.   

അന്വേഷണ വലയവും ആധുനിക ട്രാക്കിംഗ് സംവിധാനങ്ങളും

• കേരള പോലീസ് ആക്ട് സെക്ഷൻ 57: കാണാതാകുന്ന പരാതികളിൽ അടിയന്തിരമായി കോഗ്നിസബിൾ കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാൻ നിയമപരമായ അധികാരം നൽകുന്നു.
• ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് സി-ബ്രാഞ്ച് & ഡി.സി.ആർ.ബി റിവ്യൂ: റീജിയണൽ ഐ.ജിമാരുടെയും ഡിവൈ.എസ്.പിമാരുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ മാസംതോറും കേസ് ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുന്നു.   
• ട്രാക്ക് ചൈൽഡ് & ഖോയ-പായാ പോർട്ടലുകൾ: കേന്ദ്ര മന്ത്രാലയത്തിന്റെ പോർട്ടലുകൾ വഴി പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകൾ, ചൈൽഡ് കെയർ ഹോമുകൾ എന്നിവയെ തത്സമയം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
• ഓപ്പറേഷൻ വാത്സല്യ & സി.സി.ടി.എൻ.എസ്: ബസ് സ്റ്റാൻഡുകളിലും റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനുകളിലും അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന കുട്ടികളെ കണ്ടെത്താനും ദേശീയ ഡാറ്റാബേസുമായി ഏകോപിപ്പിച്ച് പരിശോധിക്കാനും ഈ സംവിധാനങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

കേരളത്തിലെയും മലബാർ മേഖലയിലെയും കാണാതാകൽ കേസുകളുടെ യഥാർത്ഥ ചിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഭീതിജനകമായ പ്രചാരണങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനമില്ല എന്നാണ്. സംസ്ഥാനത്തെ 93 ശതമാനത്തിലധികം റിക്കവറി നിരക്ക് പോലീസിന്റെ കാര്യക്ഷമതയെ കാണിക്കുന്നു.   

എങ്കിലും, വിദ്യാഭ്യാസ കുടിയേറ്റം, സോഷ്യൽ മീഡിയ ദുരുപയോഗം, കുടുംബങ്ങളിലെ ആശയവിനിമയ തകർച്ച എന്നിവ പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. കാണാതാകുന്ന പരാതികളിൽ കുടുംബങ്ങൾ വരുത്തുന്ന കാലതാമസം ഒഴിവാക്കുകയും, പോലീസിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും എല്ലാ കേസ് ഫയലുകളിലും കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയ അന്വേഷണം ഉറപ്പുവരുത്തുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ സാമൂഹിക സുരക്ഷിതത്വം പൂർണ്ണ അർത്ഥത്തിൽ കൈവരിക്കാനാകൂ.   

സണ്ണി മണർകാട് : അന്വേഷണം